ఆత్మ జ్యోతి - ప్రజహాతి యదా....

 

అనగనగా ఒక IT కుర్రాడు —

పేరు అర్జున్.

హైదరాబాద్ లో పెద్ద కంపెనీలో జాబ్.

జీతం బాగానే ఉంది —

కానీ మనసు ఎప్పుడూ పరుగే.

ప్రమోషన్ కావాలి,

ఫ్లాట్ కావాలి,

అందమైన పెళ్ళాం కావాలి,

విదేశాలు వెళ్ళాలి —

లిస్ట్ అయిపోదు, జీవితం అయిపోతుంది.

ఒక రాత్రి —

డెడ్‌లైన్ మిస్ అయింది,

బాస్ తిట్టాడు,

గర్ల్‌ఫ్రెండ్ వదిలేసింది.

అర్జున్ టెర్రస్ మీద కూర్చున్నాడు —

ఒంటరిగా, చీకటిలో.

పక్కన ఒక వృద్ధుడు - కష్టేఫలి శర్మ!

చాయ్ తాగుతూ,

చందమామను చూస్తూ,

హాయిగా పాడుకుంటున్నాడు.

అర్జున్ కి ఆశ్చర్యం —

"తాతగారూ... మీకు జీతం తక్కువ,

ఇల్లు చిన్నది, కానీ

ఇంత హాయిగా ఉన్నారేమిటి?"

తాతగారు చాయ్ కప్పు పక్కన పెట్టేరున్

మెల్లగా ...

"నాయనా, నేను రోజూ రాత్రి

ఆకాశం చూస్తాను —

నక్షత్రాలు నా కోసం ఆగవు,

నేను వాటి కోసం పరుగెత్తను.

అది చాలు నాకు."

అర్జున్ మనసులో ఏదో కదిలింది.

ఆ రాత్రి మొదటిసారి —

ఫోన్ పక్కన పెట్టాడు,

నోటిఫికేషన్లు ఆపాడు,

కళ్ళు మూసుకున్నాడు.

గుండె లోపల ఎక్కడో —

చిన్న వెలుగు కనిపించింది.

అదే వెలుగు అతనికి తెలిసింది —

ప్రమోషన్ లో లేదు,

ఫ్లాట్ లో లేదు,

విదేశాల్లో లేదు —

అది ఎప్పుడూ లోపలే ఉంది.

మర్నాడు ఆఫీస్ కి వెళ్ళాడు —

అదే జాబ్, అదే బాస్,

కానీ అర్జున్ వేరే మనిషి అయ్యాడు.

మనసు శాంతంగా ఉంది —

నక్షత్రంలా, కదలకుండా.

***

కోరికలు తీరినప్పుడు సుఖం రాదు —

కోరికలు వదిలినప్పుడే శాంతి.

***

ప్రజహాతి యదా కామాన్ సర్వాన్ పార్థ మనోగతాన్ |

ఆత్మన్యేవాత్మనా తుష్టః స్థితప్రజ్ఞస్తదోచ్యతే ||

అర్థం (తెలుగులో) —

"ఓ పార్థా, ఎప్పుడైతే ఒక మనిషి

మనసులో మెదిలే కోరికలన్నింటినీ

పూర్తిగా వదిలేస్తాడో —

మరియు ఆత్మలోనే ఆత్మద్వారా తృప్తి పొందుతాడో —

అప్పుడు అతడు స్థితప్రజ్ఞుడు అనబడతాడు."

— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 55

- సాంఖ్య యోగం.

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము