నా దేవుని పాటపాడరా!

 

దావీదు నందన మేరీసుతా 

ఓ దేవకుమారా!

నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన పెదవులపై అందమైన వాక్కు జేర్చి

అనాథలందరు మెచ్చ నా దేవుని పాటపాడరా

అందమైన బెత్లెహేమే  అందమైన పుట్టినిల్లురా

అందమైన చుక్క వెలిగె నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన యొర్దానులో అందమైన బాప్తిసమున

అందమైన కపోతమిరిగె నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన గలిలయలో అందమైన సువార్తపలికె

అందమైన అద్భుతములమరె నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన ముఖముపైన అందమైన కాంతివెలిగె

తాబోరు కొండమీద తండ్రీ నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన గెత్సెమనే అందమైన ప్రార్థనలో

అందమైన కన్నీళ్ళతో నాదేవుని పాటపాడరా

అందరికై సిలువమీద అందమైన ప్రేమచాటెగా

అందరి పాపమువహించె నాదేవుని పాటపాడరా

అంతులేని సమాధిలో అందమైన మూడురోజులు

అందరికై పునరుత్థానం నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన ఆకాశమున అందమైన మేఘములో

అందమైన అరోహణమాయె నాదేవుని పాటపాడరా

అందమైన రెండవ రాక అందమైన కీర్తితోడ

అందమైన రాజుగా వచ్చె నాదేవుని పాటపాడరా

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

బోధిధర్మ - లంకావతార సూత్రం

 

బోధిధర్మ - లంకావతార సూత్రం

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

బిచ్చగాడు -వ్యాపారి-నేనెవరిని ?

 Who  am I ?

బిచ్చగాడు -వ్యాపారి-నేనెవరిని ?

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

AIR-VIZAG-సమస్యాపూరణం-09May2026

 

ఆకాశవాణి - విశాఖపట్టణం 

కవన విజయం - 

సమస్యా పూరణం - 9th May 2026 

డా. శ్రీ రాంభట్ల పార్వతీశ శర్మ 

సమస్య - 

మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గన్!

జిలేబీయపు పూరణ Part-1 లో _5:25 min 

ప్రాంతంలో వినవచ్చు :)

Part-1

Part-2

మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గం
గను, తను వాలు మోమున సుఖావహమౌ తిలకమ్మునద్ద, యౌ
వని కను దోయి వాలున సభాస్థలిలో నెఱకాడి తోడుగా
ను నడచి వచ్చి చేమొగియ నూపుర మెల్లను ఘల్లు ఘల్లనన్

చీర్స్

జిలేబీయము 

సోమనాథ్ అజేయమైన స్ఫూర్తికి ప్రతీక!

 

అజేయమైన స్ఫూర్తి - అద్భుత సోమనాథ!

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

గాయత్రి మంత్ర మహిమ

 గాయత్రి మంత్ర మహిమ

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

చెట్టుకి ఉనికి కనిపించని వేరు

 చెట్టుకి ఉనికి కనిపించని వేరు

శరణ్య జ్యోతి- సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య..

చివరి శ్వాస — రాబియా కథ

బస్రా నగరంలో ఒక రాత్రి —

సూఫీ సాధ్వి రాబియా అల్-అదవియా

ఒంటరిగా నదీతీరాన కూర్చుంది.

గతం గుర్తొచ్చింది —

బాల్యంలో బానిసత్వం —

యౌవనంలో కష్టాలు —

జీవితమంతా గాయాలే.

కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి —

"నేను చాలా పాపాలు చేశాను 

*నన్ను ఆయన స్వీకరిస్తాడా?"

అప్పుడు నది అలలు మెల్లగా పాడాయి —

గాలి చెట్ల మధ్య గుసగుస చెప్పింది —

"రాబియా — నువ్వు మోస్తున్న బాధలన్నీ

నీవు కట్టుకున్న సంకెళ్ళే —

వాటిని వదిలేయి —

ఆయన చేతులకే అంకితమైపో"

రాబియా లేచింది —

చేతులు విశాలంగా చాచింది —

ఆకాశం వైపు చూసింది —

"యా ఖుదా —

నా పాపాలు నీకు తెలుసు —

నా బలహీనతలు నీకు తెలుసు —

నిన్నే శరణు కోరుతున్నాను —

నీవే నా ఆశ్రయం —

నీవే నా ఫనా!

ఆ క్షణం —

నది వెండిలా మెరిసింది —

నక్షత్రాలు దగ్గరైనట్లు అనిపించింది —

రాబియా హృదయంలో తుఫాను శాంతించింది.

భయం పోయింది —

పశ్చాత్తాపం పోయింది —

గతం కరిగిపోయింది —

మిగిలింది ఒక్కటే —

లోపల నిండిన దివ్యమైన వెలుగు.

రాబియా నవ్వింది —

మొదటిసారి — నిర్భయంగా —

ఆకాశంలో నక్షత్రాలు కూడా నవ్వాయి.

***

సర్వం వదిలినప్పుడే శరణాగతి

శరణు దొరికినప్పుడే పాపాలు కరిగిపోతాయి —

దుఃఖపడకు —

నీ కన్నీళ్ళే ఆయనకు చేరే ప్రార్థన.

***

సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ |

అహం త్వాం సర్వపాపేభ్యో మోక్షయిష్యామి మా శుచః ||

అర్థం (తెలుగులో) —

"సర్వధర్మాలను వదిలి —

నన్ను మాత్రమే శరణు పొందు —

నేను నిన్ను సర్వపాపాల నుండి విముక్తుడిని చేస్తాను —

దుఃఖపడకు."

— భగవద్గీత, అధ్యాయం 18, శ్లోకం 66

భగవద్గీత యొక్క

చరమ శ్లోకం — మహావాక్యం.

18 అధ్యాయాలు, 700 శ్లోకాల తర్వాత —

కృష్ణుడు చివరలో చెప్పిన

ఒక్క మాట —  శరణం వ్రజ!

***

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

స్వధర్మ జ్యోతి - స్వధర్మే నిధనం...

నక్షత్ర ధర్మయోధుడు

(2750 AD — బ్రహ్మాండ యుద్ధకావ్యం)

కాలం — 2750 సంవత్సరం.

విశ్వం మొత్తం ఒకే సామ్రాజ్యం —

పేరు — క్రోనస్ సింహాసనం

మనుషులు గ్రహాలు జయించారు —

కానీ మనసులు ఓడిపోయాయి.

గాయకుడికి పాడడం నిషేధం —

వైద్యుడికి నిజం చెప్పడం నేరం —

యోధుడికి అంతరాత్మ ఉంచుకోవడం మరణశిక్ష —

స్వధర్మం హత్య చేయబడింది.

అందరూ క్రోనస్ చెప్పినట్లు జీవించారు —

పరధర్మపు సంకెళ్ళలో మగ్గారు —

భయం గాలిలో కలిసిపోయింది —

విశ్వమంతా చీకటి కమ్మింది.

అప్పుడు —

ఒక మారుమూల గ్రహంలో —

ఒక అనాథ బాలుడు పుట్టాడు —

పేరు — అర్క్.

అతనికి ఏమీ లేదు —

సింహాసనం లేదు, సైన్యం లేదు —

కానీ గుండెలో ఒక జ్వాల ఉంది —

స్వధర్మం వదలనని పట్టుదల ఉంది.

క్రోనస్ అన్నాడు —

"నీ ధర్మం వదిలేయి

నా సైన్యంలో చేరు

విశ్వం నీకు దక్కుతుంది."

అర్క్ నవ్వాడు —

"విగుణమైన స్వధర్మం

సుగుణమైన పరధర్మం కంటే శ్రేష్ఠం

స్వధర్మంలో మరణం కూడా శ్రేయస్కరమే

పరధర్మం భయావహం మాత్రమే"

క్రోనస్ సైన్యం దూసుకొచ్చింది —

అంతరిక్షం వణికింది —

నక్షత్రాలు ఆగిపోయాయి —

చీకటి గర్జించింది.

అర్క్ వంగలేదు —

భయపడలేదు —

ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.

అప్పుడు —

విశ్వం నలుమూలల నుండి

అదృశ్యమైన శక్తి మేల్కొంది —

DNA లో నిద్రాణమైన

పూర్వీకుల స్మృతులు జాగృతమయ్యాయి —

క్వాంటమ్ చైతన్యంలో ఒక స్వరం గర్జించింది —

"యదా యదా హి ధర్మస్య

గ్లానిర్భవతి భారత!

....

తదాత్మానం సృజామ్యహమ్

సంభవామి యుగే యుగే."

అర్క్ శరీరంలో వెలుగు పుట్టింది —

కళ్ళలో విశ్వం కనిపించింది —

చేతుల్లో ధర్మాస్త్రం మెరిసింది.

అతనొక్కడు కాదు —

అతనిలో యుగాల చైతన్యం నిలబడింది —

అతనిలో అవతారం ఆవిర్భవించింది.

క్రోనస్ సింహాసనం వణికింది —

అధర్మపు స్తంభాలు కూలిపోయాయి —

విశ్వమంతా వెలుతురు నిండింది.

గ్రహగ్రహాన స్వధర్మం పునర్జన్మించింది —

గాయకుడు మళ్ళీ పాడాడు —

వైద్యుడు మళ్ళీ నిజం చెప్పాడు —

యోధుడు మళ్ళీ ధర్మం కాపాడాడు.

అర్క్ సింహాసనం ఎక్కలేదు —

పేరు కోసం పోరాడలేదు —

మళ్ళీ సాధారణ మనిషిలా జీవించాడు

అతనికి తెలుసు —

అవతారం సింహాసనంలో లేదు-స్వధర్మంలో జీవిస్తుంది.

---

శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ |

స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః ||

— భగవద్గీత 3.35

యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత |

అభ్యుత్థానమధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహమ్ ||

— భగవద్గీత 4.7

పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్ |

ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే ||

— భగవద్గీత 4.8

*****

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా

దూరమైన నీపై నా కోపం తీరనీరా

ప్రేమే శిక్షగా మారిందని నీకు తెలియనీరా

రూమీలా నేయ్ పట్టుకుని రోదించానురా

నలలా అగ్నిలో పడి బాధపడ్డానురా

నువ్వు దూరమైన తర్వాతే తెలిసేనురా

నీ విరహమే నీ సాన్నిధ్యమనిరా

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

విడిచిన నీపై నా కోపం తీరనీరా

గెత్సెమని తోటలో నువ్వు మొరపెట్టేవానాడురా

సిలువపై నా దేవా నిన్ను చూసి విలపించానురా

అయినా నన్ను ఒంటరిగా వదిలావెందుకురా

చీకటి రాత్రి నడుమ నీవు మాయమైనావదేలరా

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా

స్వర్గం కోసం నిన్ను ప్రేమించేవారు వేరే

నరక భయంతో నిన్ను వెతికేవారు వేరే

నేను నిన్ను నీకోసమే ప్రేమించానురా

అయినా దూరం నెట్టేవు  ఇదేమి ప్రేమరా

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

ప్రేమకే ద్రోహం చేశావని నిలదీయనీరా

అయ్యోబు నిన్ను ప్రశ్నించాడు  తట్టుకున్నావురా

హజ్రత్ మూసా నీతో పేచీపడ్డాడు  నవ్వావురా

నా వాదన విన్నాక  మారతావని తెలుసురా

అయినా ఈ గుండె వాదించక ఆపదురా

మనసారా నీతో వాదులాడనీరా

వాదించడం ప్రేమికుల హక్కని చాటనీరా

వాదించి వాదించి అలసిపోయానురా

నీ మౌనమే సమాధానమని అర్థమయ్యేనురా

సిలువ మోసిన చేతులే నన్ను మోస్తున్నాయిరా

ఫనా అయిన ఆత్మలో నువ్వే నిండావురా

మనసారా నీతో వాదులాడానురా

వాదులాటలోనే నిన్ను పొందానురా

ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము