అణువు బ్రహ్మాండమౌనని తెలిసికొని....
వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు
భావ సంకీర్తనము
సేత
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
మాలతికి కృష్ణుడి దీవెన
ద్వారకా నగరంలో ఒక అద్భుతమైన నందనవనం ఉంది. ఆ తోటలో రంగురంగుల పూలు పూసి, గాలికి హాయిగా ఊగుతున్నాయి. ఒక సాయంత్రం వేళ, శ్రీకృష్ణుడు ఆ తోటలో ప్రశాంతంగా నడుస్తూ ప్రకృతి అందాలను తిలకిస్తున్నాడు.
ఆ తోటలో మాలతి అనే ఒక యువతి పూలు కోస్తోంది. ఆమె ఎంతో భక్తితో, సుకుమారంగా ఒక్కొక్క పువ్వును తన గంపలో వేసుకుంటోంది. ఆమె కదలికలు ఒక అందమైన తీగలా ఎంతో మృదువుగా ఉన్నాయి.
కృష్ణుడు ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళాడు. మాలతి తన ముందు సాక్షాత్తూ ఆ పరమాత్మను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. కృష్ణుడు ఆమెను చూసి, "ఓ సుందరీ! నీవు ఎవరో కానీ, ఈ వనదేవతలా ఎంతో కళగా కనిపిస్తున్నావు" అని పలికాడు.
కృష్ణుడు ఆమె ముఖాన్ని చూస్తూ, "మాలతీ! నీ ముఖం ఆకాశంలో వెలిగే నిండు చంద్రబింబంలా ఉంది. నీ కళ్ళలోని కాంతి ఈ తోటలోని వెలుగును మరింత పెంచుతోంది" అని మెచ్చుకున్నాడు.
మాలతి ఎంతో వినయంగా, "ప్రభూ! మీ దర్శనం కలగడం నా అదృష్టం" అని మెల్లగా చెప్పింది. ఆమె మాటలు విన్న కృష్ణుడు, "నీ పలుకులు తేనెలొలికే రాగాలలా ఉన్నాయి. నీ గొంతులో ఎంతటి మాధుర్యం ఉంది!" అన్నాడు.
గాలి వీచినప్పుడు మాలతి కురులు ఆమె భుజాలపై పడుతున్నాయి. కృష్ణుడు వాటిని చూసి, "నీ కురులు కారుమబ్బుల్లా నల్లగా, ఒత్తుగా ఉండి మెరుస్తున్నాయి. అవి ఈ ప్రకృతికి ఒక ప్రత్యేక అందాన్ని ఇస్తున్నాయి" అని వర్ణించాడు.
"నీవు ఒక లేత కొమ్మలా ఎంతో సుకుమారంగా ఉన్నావు. నీ రూపం, నీ నడక అన్నీ ఒక కావ్యంలా ఉన్నాయి" అని కృష్ణుడు ఆమె సౌందర్యాన్ని మనసారా పొగిడాడు. మాలతి ఆ మాటలకు పరవశించిపోయింది.
మాలతి కృష్ణుడి పాదాలకు భక్తితో నమస్కరించింది. "స్వామీ! మీ వర్ణన నాకు కొండంత ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. నా జన్మ ధన్యమైంది" అని వేడుకుంది.
కృష్ణుడు తన అభయ హస్తాన్ని ఆమె తలపై ఉంచి, "మాలతీ! నీవు ఎంతో మంచిదానివి. నీకు ఎల్లప్పుడూ శుభం కలగాలి. నీ జీవితం సుఖశాంతులతో, ఆనందంతో నిండాలి" అని దీవించాడు.
కృష్ణుడి దీవెనలతో మాలతి మనసు నిండిపోయింది. ఆ తోటలోని పూలన్నీ ఒక్కసారిగా వికసించి పరిమళాలను వెదజల్లాయి. ద్వారకా కృష్ణుడు చిరునవ్వుతో అక్కడి నుండి సాగిపోయాడు.
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ కథ
ఇంజీ ఇడుప్పు అழగే
అని అరవంలో పాట
నిరుడెప్పుడో వస్తే
అరవ దేశం
ఓర్నాయనో
ఓ లమ్మో
అన్నాది
ఇప్పుడు
"ఇడుపు కాయిదం"
( ఈ ఇడుపు వేరు - చీలిక మాహాత్మ్యము :))
దుమారం
లేపుతోంది
ఇడుపు కాయితం గా :)
ఇడుపు ఆముక్తమాల్యదలో నాడే వుండేను
కాయిదం
అచ్చతెనుగు
భాష అయ్యేను
ఇక ఇడుపు కాయితం
అచ్చ తెనుగు
మా తెలగాణ
పదమాయేను
ఏల నో
ఈ సన్నాయి నొక్కులూ
ఆంధ్రులారా :)
చీర్స్
జిలేబి
మదనగోపాలుడి వెన్న దొంగతనం
ఒక అందమైన పల్లెటూరు. అక్కడ మాలిని అనే యువతి నివసించేది. ఆమెకు కృష్ణుడంటే ప్రాణం. ప్రతిరోజూ తన ఇంటికి మదనగోపాలుడు వస్తాడని ఆమె ఎంతో ఆశగా ఎదురుచూస్తూ ఉండేది. ఈరోజు కూడా ఆమె తాజా వెన్న ముద్దలు, సువాసనలు వెదజల్లే మల్లెపూల మాల సిద్ధం చేసుకుని గుమ్మం దగ్గర కూర్చుని ఉంది.
మాలిని ఎంత పిలిచినా ఆ చిలిపి కృష్ణుడు మాత్రం రావడం లేదు. కానీ అతను ఎక్కడో దగ్గరలోనే ఉన్నాడని ఆమెకు తెలుసు. "కృష్ణా! రావా?" అని ఆమె పిలుస్తుంటే, మదనగోపాలుడు ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు వెనుక దాక్కుని తన పీతాంబరం పట్టుకుని నవ్వుకుంటున్నాడు. అతను ఆమెను ఆటపట్టించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
మాలిని కాసేపు లోపలికి వెళ్ళగానే, కృష్ణుడు మెల్లగా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ వెన్న గిన్నె దగ్గరకు వచ్చాడు. కానీ అతను వెన్న తినలేదు! దానికి బదులుగా, ఆ గిన్నెలో కొన్ని రంగురంగుల గులకరాళ్ళను వేసి, మళ్ళీ మాయమైపోయాడు. మాలిని తిరిగి వచ్చి చూసేసరికి వెన్న మాయమై రాళ్ళు కనిపించాయి.
తన వెన్న గిన్నెలో రాళ్ళు ఉండటం చూసి మాలినికి నవ్వు వచ్చింది. "ఓహో! ఇది నీ పనేనా మదనగోపాలా? ఆగు, నిన్ను ఈరోజు ఎలాగైనా పట్టుకుంటాను" అని ఆమె తోటలోకి పరుగు తీసింది. తోటలో పూల పొదల మధ్య నుండి కృష్ణుడి నవ్వు వినిపిస్తోంది.
మదనగోపాలుడు తన పిల్లనగ్రోవిని మధురంగా ఊదుతూ, ఒక పొద నుండి మరో పొదలోకి మాయమవుతున్నాడు. మాలిని అతన్ని పట్టుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నించినా, అతను దొరకకుండా తప్పించుకు తిరుగుతున్నాడు. కృష్ణుడి అల్లరి ఆ తోటంతా ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
ఎంత వెతికినా కృష్ణుడు దొరకకపోవడంతో మాలిని ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. ఆమె ఒక పెద్ద వేప చెట్టు కింద కూర్చుని, ముఖం దించుకుని ఏడుస్తున్నట్టు నటించడం మొదలుపెట్టింది. "నువ్వు రాకపోతే నేను ఇక ఎప్పటికీ నీతో మాట్లాడను" అని గట్టిగా అంది.
మాలిని ఏడుపు వినగానే మదనగోపాలుడి మనసు కరిగింది. తన భక్తురాలు నిజంగానే బాధపడుతోందని అతను అనుకున్నాడు. మెల్లగా, శబ్దం చేయకుండా ఆమె వెనుక నుండి వచ్చి, ఆమె భుజంపై చెయ్యి వేసి ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించాడు.
సరిగ్గా అప్పుడే మాలిని ఒక్క ఉదుటున వెనక్కి తిరిగి కృష్ణుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది! "దొరికావా దొంగా! ఇప్పుడు ఎక్కడికి తప్పించుకుంటావు?" అని ఆమె గట్టిగా నవ్వింది. కృష్ణుడు ఆశ్చర్యపోయి నోరు వెళ్లబెట్టాడు.
మాలిని నవ్వుతూ, "ఇప్పుడు చెప్పు మదనగోపాలా! నిన్ను కాపాడేవారు ఎవరున్నారు? ఇక్కడ యశోదమ్మ లేదు, బలరాముడు లేడు. నిన్ను ఇలాగే బంధించి ఉంచుతాను!" అని ఆటపట్టించింది. కృష్ణుడు తనని వదిలేయమని ప్రాధేయపడుతున్నట్టు సైగ చేశాడు.
చివరికి మాలిని కృష్ణుడిని దగ్గరకు తీసుకుని, "నేను మంచిదానను కాబట్టి సరిపోయింది, లేకపోతే నిన్ను అస్సలు వదిలేదాన్ని కాదు. రా, ఈసారి రాళ్ళు లేని స్వచ్ఛమైన వెన్న తినిపిస్తాను" అంది. ఇద్దరూ కలిసి నవ్వుకుంటూ తోటలో వెన్న తిన్నారు.
ఆది మధ్యాంత శూన్యంబై
వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు - భావ సంకీర్తనం
సేకరణ
ఎల్లెమ్మ
జిలేబి
రవీంద్రుడు - విశ్వభారతి
భారతి మాస పత్రిక
రవీంద్రుడు - విశ్వభారతి
వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు
భారతి మాస పత్రిక
పువ్వులతోఁటలో,
విరిసి పొంగిన వెన్నెల వెల్లి తేటలో,
నవ్వుల మూటలో,
నిలువునంబులకించిన వీణెపాటలో,
మవ్వపురూపు గన్న రసమంజరి
నీ కవితాలతాంగి కింకెవ్వరు సాటివత్తురు
సుధీంద్ర ! రవీంద్ర కవీంద్ర శేఖరా !
నవలీలాలలితంబు
ప్రేమమయ మానందోజ్జ్వలం బాత్మయై
భవసంపూర్ణ మనంత
శాంతరస సంపన్నంబునై యొప్పు
నీ కవితాలోకమునందుఁ గన్గొనిన
ఆ కల్యాణ తేజంబు
సత్కవిరూపంబునఁ గాంతు
మెప్పుడు రవీంద్రా! సాంద్రతేజోనిధీ!
కూనలనైన మ్రింగు పుత్తి కోఱలఁ
పువ్వులు పూయ
నెంత విజ్ఞానుల నైన నొంచు
ఘనశంకల సంకులు మ్రోయ,
రేబవల్ మానక లోకము గలఁచు
మాయల వెన్నెలఁ గాయఁ,
ప్రేమలోఁ దానము సూపు నీ కవిత
ధన్యుఁడవీవు రవీంద్ర సత్కవీ!
సేకరణ
జిలేబి
మావా! ఎక్కడున్నావ్ (రచన - జిలేబి)
ఈ మధ్య మా తాతగారు
నెలకొల్పిన
మా మావ గారికి
ఈ
అయిటము సాంగు
అర్పితము
ఇట్లు
అల్లం మొరబ్బా
ఎల్లెమ్మ
జిలేబీయము
చెట్టుకొమ్మన కోతి - చెరువులో చందమామ
రచన - జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
జిలేబీయము
నేటి సమాజం-కావాలోయ్ మనుషుల తోడు
నేటి సమాజం-కావాలోయ్ మనుషుల తోడు
శ్రీమాన్ తాతగారికి అంకితం.
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
ఎంకీ నా తోటీ రాయే
తిరుపతి యాత్ర
రచన: నండూరి వేంకట సుబ్బారావు గారు
ఎంకీ నాతోటీ రాయే
మన
ఎంకటేశరుణ్ణి ఎల్లీ సూసొద్దాము
ఎంకీ నాతోటీ రాయే
ఆవుల్ని, దూడల్ని
అత్తోరి కాడుంచి,
మూటా ముల్లె గట్టీ
ముసలోళ్లతో సెప్పి
ఎంకీ నాతోటీ రాయే..
కొండామెట్లన్నీ
నీ కొంగట్టుకెక్కాలి
ఎంకీ నాతోటీ రాయే...
రేతిరి
పగటేల
రెప్పెయ్యక ఎంకీని
సల్లంగ సూడమని
సామీతో సెప్పాలి
ఎంకీ నాతోటీ రాయే...
మన
ఎంకటేశరుణ్ణి ఎల్లీ సూసొద్దాము
ఎంకీ నాతోటీ రాయే
సేకరణ
ఎల్లెమ్మ జిలేబి
కనుచూపు మేర ఏమీ కనిపించలేదు.
కొంతసేపు నడిచి ఆయాసంతో ఒక చెట్టుక్రింద కూర్చున్నారు. నిద్ర పట్టింది. కొంతసేపటికి తెలివొచ్చింది. వర్షం వెలిసింది. ఆకలి తీవ్రంగా ఉంది.
సూర్యబింబంకోసం చూచేరు. రాత్రికి యాముంది. లేచి కొంత సేపు నడిచేరు. దూరాన గుడిసెలు కనపడ్డాయి. ఆయాసంతో బయలు దేరేరు. గుడిసెలో దూరి "అవ్వా! ఆకలి వేస్తోంది.... వేటకు వచ్చేను. పులి చచ్చింది." అన్నారు.
"బతికేము — నీకడుపు చల్లగ — నీయిల్లు వెయ్యిళ్ళ మొదలై...." అంటూ, "మూడుగంటలైంది..... పొద్దుట పది గంటలకి వండిన వంట..." అని చెప్పుతూ "ఒట్టి అన్నము ఎలాగ పెట్టను" అనుకొని, "గరికె చిగుళ్లు ఒంటికి మేహ శాంతి అని వేదాల్లోకూడా చెప్పేరు అని మావారు పచ్చడిచేయించుకొని తినేవారుకదా" అని వెంటనే గరిక చిగుళ్లు తెచ్చి పచ్చడి చేసి పెట్టింది.
రెండు కలశాలు తిన్నారు. హైరాణా తగ్గింది. సిద్ధాంతిగారి మాటలు జ్ఞాపకం వచ్చి పక్కున నవ్వుకున్నారు.
"ఎందుకు నవ్వుతున్నావు? పచ్చడి బాగులేదా ? ఏమీ లేక గరికాలు తెచ్చి పచ్చడిచేసేను."
రాజుగారికి ఆశ్చర్యం, అభిమానం రెండూ కలిగేయి. అవ్వ ఆదరానికి మురిసిపోతున్నారు.
ఇంతట్లోకి రాజుగారి సేన వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.
అవ్వ కొయ్య అయి పోయింది. అంతా బయలుదేరేరు దేవిడీకి. సిద్ధాంతిగారికి గొప్ప బహుమానం ఇచ్చి ఆస్థాన విద్వాంసులుగా నియమించేరు.
అవ్వకి ఒక మాన్యం యిచ్చేరు. దానికి “గరికవలస" అని పేరు పెట్టేరు. ఇప్పటికీ అదే వాడుక.
రచయిత
నిడుదవోలు సూర్యనారాయణ.
సేకరణ
జిలేబి
విప్రలంభ శృంగార యోగ్విదథ ! రామ !
సుప్రసన్న! సీతారామ ! శుభములమర
గా ప్రపత్తిని మొక్కెద కౌసలేయ
మత్ప్రభో!పాహి పాహిరామ! కపిరథుడ!
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
బ్లాగ్ సన్యాసం
నే పోతా చెప్పింది జిలేబి
ఎక్కడికోయ్ ?
ఈ బ్లాగు లోకం విడిచి పోతా
ఎందుకోయ్ ? అడపా దడపా రాస్తూండు ; చదివిన వాళ్ళు చదువుతారు ; నీ లాంటి టైము ఉన్న వాళ్ళు కామెంటు తారు ; నీకూ టీం పాస్ అండ్ టైం పాస్.
అన్నీ వదిలి ఇట్లా పోతా నంటావె మరి ? నీ వెలా కాలం గడుపుతావ్ ?
లేదు నేను సన్యాసం స్వీకరించి వెళ్లి పోతున్నా . అంతర్జాలం అన్నది లేని ప్రదేశానికి .
నిశ్చయించుకున్నా.
అయ్యరు గారు అడిగేరు - ఎక్కడి కి వెళతా వోయ్ ?
ఏ హిమాలయాలకో తుంగా తీరానికో ఏ కోన లో కో అసలు నన్ను ఈ అంతర్జాలం తాక నంత దూరానికి వెళ్లి పోతా .
ఈ ఎలక్ట్రానిక్ ప్రపంచానికి దూరంగా, సెల్ ఫోన్ సిగ్నల్ కూడా అందని చోటికి, తొందరలో వెళిపోవాలని నిశ్చయించుకున్నా.
నువ్వెళ్ళి పొతే నీ రెగ్యులర్ బ్లాగ్ రీడర్ల ఏమయి పోతారు జిలేబి ? పాపం తెల్లారి లేస్తే నీ టపా కసమిసలు చదవందే వాళ్లకి పొద్దు పోదే మరి ? వాళ్ళని 'పని లేని' వాళ్ళు గా చేసేసి వెళ్లి పోతే ఆ కర్మ ఫలం నీకు చుట్టు కుంటుంది సుమా !'
ఆ నోరు తెరిచా . ఈ అయ్యరు గారు ఎట్లా అయినా మాట్లాడ టానికి తగుదురు ! వీరి మాటలని వినకూడదు గాక విన కూడదు . వెళ్ళా ల్సిందే మరి
పెట్టా బేడా సర్దు కున్నా . పోతూ పోతూ ప్చ్ పాపం మన రీడర్లు ఏమి పోతారో అన్న బెంగ పట్టుకుంది . సర్లే ఓ టపా కొట్టి పోతా నను కుని ఓ టపా కొట్టింది జిలేబి - నే వెళ్లి పోతున్నా ఈ పంచ దశ లోకం విడిచి పెట్టి అని.
టపా పెట్టెక చూసింది జిలేబి ; సరే కామెంట్లు ఏమి వచ్చాయో చూసి నాలుగు రోజులు తరువాయి వెళ్దాం లే అనుకుంది .
నాలుగు రోజులు గడిచేయి
యథా ప్రకారం గా కామెంట్లు వచ్చి పడ్డేయి
కామెంట్లు వస్తున్నాయి - ఆయ్ జిలేబి ఇట్లా ఒకే మారు వెళ్ళ మాకు కావాలంటే రెష్టు తీసుకో ఆ పై తిరిగి వచ్చేయి
ఆయ్ జిలేబి నీ టపా చదవందే నాకు పొద్దు గడ వదు వగైరా వగైరా ...
జిలేబి ఆలోచనలో పడింది . ఇప్పుడేం చెయ్యాలి ? అయ్యరు గారితో నొక్కి వక్కాణించే సా నే వెళ్లి పోతా నని ?
ఇప్పుడు ప్చ్ ప్చ్ ఈ బ్లాగర్ల ని కష్ట పెట్టి వెళ్ళా ల్సిందే నా మనం ?
రాత్రి గడిచింది ... తెల్లారి ఓ నిర్ణయానికి వచ్చేసింది జిలేబి .....
***
"నిర్ణ యించేసు కున్నా. ఫైనల్ గా వెళ్లి పోవడాని కే - బ్లాగు సన్యాసం స్వీకరించ డానికే ఈ ఎలక్ట్రానిక్ ప్రపంచానికి దూరంగా, సెల్ ఫోన్ సిగ్నల్ కూడా అందని చోటికి వెళ్లి పోతున్నా" పెట్టా బేడా సర్దేసుకుని అయ్యరు గారితో ఖరా ఖండి గా చెప్పేసింది జిలేబి
'ప్చ్ ప్చ్ అని అయ్యరు గారు 'సరె లేవే జిలేబి వెళ్లి, రా ' అన్నారు
'వెళ్లి మళ్ళీ రావడమే. అబ్బే వెళ్ళడమే ఇక అంతే '
సర్లే . యథో కర్మః అని .. పోయి రా . ఆల్ ది బెష్టు ! దీవించేరు అయ్యరు గారు జిలేబి ని .
జిలేబి అయ్యరు గారికి ప్రణామములు తెలిపి తూరుపు దిక్కు తిరిగి దండం పెట్టి ఉత్తర దిశ గా హిమోత్తుంగ పర్వత దిశ గా బయలు దేరింది .
^^^^
హిమాలయా పర్వత శ్రేణులు .
'జగద్గురు శ్రీ శ్రీ శ్రీ ముఖపుస్తాకా నందా స్వామి ఆశ్రమం'
బోర్డు చూసి ఆశ్రమం లోకి కాలు పెట్టింది జిలేబి .
ఫ్రెష్ గా నున్న గా షేవింగ్ చేసుకున్న ఒక స్వామీ జీ వారు ఎదురోచ్చేరు .
చూడ్డా నికి మరీ చిన్న పిల్లాడిలా ఉన్నాడే ఈ స్వామీ అనుకుంది జిలేబి స్వాములోరికి వయసు తక్కువైతే ఏమి మరి ఉండ కూడదా అనుకుని 'దండాలు స్వామీ దండాలు ' చెప్పింది జిలేబి .
స్వామీ వారు ఓ మారు తలపంకించి - 'వెల్కం టు అవర్ కుబేరా పార్క్ - ఇది స్వామీ ముఖ పుస్తకానందా వారి ఆశ్రమం ' అన్నారు .
జిలేబి పులకరించి పోయింది స్వామీ వారి స్వాగతానికి .
'నా పేరు జిలేబి నేను సన్యాసం తీసుకోవాలను కున్నా అందు కని ఈ వైపు వస్తోంటే మీ ఆశ్రమం కనబడింది ... '
చెప్పింది జిలేబి .
అంతా పర దేవత ఇచ్చ ! మీ రాక మా స్వామీజీ వారికి చెబుతా ' అంటూ ఆ కుర్ర సన్యాసి ఆశ్రమం లో పల వున్న ఓ మాడరన్ బంగ్లా లాంటి చీఫ్ స్వామీ వారి ప్రార్థనా గుహ లో కి వెళ్లి ఓ ఐదు నిముషాల లో తిరిగి వచ్చేడు మరో సుందరి తో .
అబ్బా ఈ అమ్మాయి ఎంత నాజూగ్గా ఉందో అనుకోకుండా ఉండ లేక పోయింది జిలేబి తన భారీ శరీరాన్ని చూసు కుంటూ . చ చ చ ఈ అయ్యరు గారు పెట్టె తిండి తిని ఇట్లా బలుపు ఎక్కువై పోయి ఇట్లా లావై పోయి ఉన్నా. ఇక ఆ పై వార్ధక్యం కూడా వచ్చి పడిందా యే . ఎట్లా అయినా ఈ ఆశ్రమం లో సేద దీరి ప్రతి రోజూ ఉప్మా వాసం చేసైనా సరే సన్న బడి నాజూకు గా తీగలా తయారై పోవాలనుకుంది జిలేబి
ఆ కుర్ర స్వామీ ఈ నాజూకు అమ్మాయి ని పరిచయం చేసేరు - ఈ అమ్మాయి పేరు 'ట్వీటరీ దేవి - ఈవిడ మిమ్మల్ని స్వామీ వారి దగ్గరికి తీసుకు వెళుతుంది . ' చెప్పేడు ఆ కుర్ర స్వామీ.
స్వామీ మీ పేరు చెప్పేరు కారు అడిగింది జిలేబి .
'యు నో హి ఈజ్ యు ట్యూబానందా స్వామీ' కలకంటి ట్వీ టరీ దేవి తేనె లోలి కే కంఠం తో గారాలు పోయింది స్వామీ వారి మీద వాలి పోతూ .
జిలేబి కి ఎందుకో ఇది కొంత ఎబ్బెట్టు గా అనిపించింది . అదేమిటి ఈ అమ్మాయి ఇట్లా వాలి పోతోంది సభ్యత లేకుండా ! ఇది ఆశ్రమం కూడాను మరి అనుకుంటూ .
ఆ ట్వీట రీ దేవి జిలేబి ఆలోచనలు టప్ మని పట్టేసి --> 'ఆంటీ ' యు నో యూ ట్యూబ్ ఆనందా 'is' మై ఎక్స్ బాయ్ ఫ్రెండ్ ' అంది ! ఆ మాటలు జిలేబి కి అప్పటి అర్థం కాలేదు --> 'How can an ex-boyfriend be 'is' ! :)
***
కోమలాంగి ట్వీటరీ దేవి స్వామి వారి సన్నిధి కి వెళ్ళే దారిలో మరో ఇద్దరు ముగ్గురు 'స్వామీ' సోదరీ సోదరులను పరిచయం చేసింది జిలేబి కి ...
వీరు పరివ్రాజ జీమైలానందా వారు- మన ఆశ్రమ ఉత్తర ప్రత్యుత్తరా లన్నీ వీరే చూస్తూ ఉంటారు
ఈవిడ అక్షరాముద్రితమాయి, మన ఆశ్రమ కంటెంట్ మేనేజ్ మెంట్ స్పెషలిస్ట్
ఈ 'యంగ్' అశ్రమ వాసిని... ఇవ్వాళే స్వామీ వారు ఈవిడకి దీక్ష ఇచ్చేరు "సమ సంఘ గాలాక్షీ పంచముఖీదేవి మాయి !"
అబ్బా స్వామీ ముఖ పుస్తకానందా వారికి ఎంత 'జ్ఞాన మో '! ఆ ట్వీటరీ దేవి నిజ్జంగా బుగ్గన వేలు పెట్టు కోవడం ఒక్కటే తక్కువ మరి !
జిలేబి అదిరి పడింది. తాను పొరబాటున మళ్ళీ అంతర్జాలం లో కి వచ్చేసిందా ? అన్నీ మరీ తెలిసిన పేర్ల లాగే ఉన్నాయే మరి ?
ఆ ఈ హిమాలయాల్లో అస్సలు సెల్ ఫోన్ పని చేయని ప్రాంతాల్లో అంతర్జాలం ఎట్లా ఉంటుంది ? తనది భ్రమ ! అంతా విష్ణు మాయ ఈ పేర్లన్నీ తనకు తెలిసినవి లా ఉండడం కూడా మాయే !
తను ఈ మాయాజాలం నించి బయట పడ డానికే గదా హిమాలయానికి ఈ ఆశ్రమానికి వచ్చింది !?
మాడరన్ డెన్ ధ్యాన గుహ లో స్వామీ ముఖ పుస్తకానందా వారు తన 'wall' మీద కాళ్ళ మీద కాళ్ళు వేసుకుని చిరునవ్వులు చిందిస్తూ చిద్వాలసంగా కూర్చుని ఉన్నారు
'ఆహా స్వామి వారి ముఖం ఎంత 'తేట తెల్ల' గా ఉన్నది జిలేబి అబ్బుర పడింది . కొద్దిగా మరింత గమనికగా గమనిస్తే ఫేషియల్ చేసుకుని ఉన్నారేమో అని పించింది
మరీ మేకప్ వేసుకుని ఏమైనా ఉన్నారా ? అబ్బే అంతా విష్ణు మాయ ! అసలు తన బుర్ర సరి లేదు జిలేబి తన్ను తానే నిందించు కుంది చ చ కైలాసం వచ్చిన తన జిలేబి బుద్ధులు పోలే మరి అనుకుంటూ !
స్వామీ ము.పు ఆనందా వారు చిరు నవ్వు నవ్వేరు ! - జిలేబీ మీరు ఇక్కడి వస్తారని నాకు తెలుసు ! చెప్పే రాయన .
వామ్మో ! ఈ స్వామీ మరీ త్రికాలవేది లా ఉన్నాడే ! తన పేరు కూడా ఈయనికి తెలుసు !
'మీరు ఇక్కడి కి రావడం అంతా 'పరదేవత' ఇచ్చ !' స్వామీ వారు చెప్పేరు ' నిన్నే మా కేంపస్ నించి ఒక ఎనభై ఏళ్ల అమెరికన్ భక్తుడు - బ్లాగా నందా అమెరికా వెళ్లి పోయేడు తనకు 'ఫాదర్ లేండ్' చూడా లని ఉందని '
అప్పుడే అమ్మ చెప్పింది --> నో ప్రాబ్లెం ముఖ్ పుస్తక్ బేటా - ఒక old lady జిలేబి రేపే నీ చెంతకు వచ్చును ' అని !
జిలేబి ఈ త్రికాల వేదాన్ని విని సంతోష పడ్డది గాని --> తన్ని old lady అనడం నచ్చలే !
ప్చ్ ప్చ్ ఇట్లా ఓల్డ్ అయిపోతూ ఉంటే ఎట్లా !
స్వామీ వారు ట్వీటరీ దేవిని దగ్గరకి పిలిచి చెప్పేడు - 'ఈ జిలేబి వారికి మన ఆశ్రమాన్ని చూపించి ఆ పై ఆ బ్లాగు రూములో సెటిల్ అయి పొమ్మని చెప్పు --> నిన్నటి నించి అస్సలు మన ఆశ్రమ బ్లాగు అప్డేట్ లేకుండా పోయింది --> ఇది మరీ అర్జెంట్ ' అన్నాడు .
ఆ దేవి తిరిగి వస్తూంటే మళ్ళీ పిలిచి ఏదో గుస గుసలాడేడు -- అవి గుస గుసలా లేక ముద్దు ముచ్చట్లా అని జిలేబి కి సందేహం వచ్చినా ఛీ ఛీ ఇవన్నీ విష్ణు మాయ అంశాలే అనుకుంది .
జిలేబి కి వయసు ఎక్కువైనా ఇంకా చెవులు పాము చెవులే --> స్వామీ వారి చుంబన మాటలు విన బడ్దేయి -->
'ట్వీటర్ దేవి--> ఈవిణ్ణి ఆ బ్లాగు రూమ్ నించి బయటకు రానీ కుండా చూసుకో ! మన ఆశ్రమం 'వృద్ధాశ్రమం ' అని పేరు వచ్చే బోతుంది I dont want that to happen --> we are youngish you know!" అన్నాడు !
జిలేబి అదిరి పడింది --> స్వామీ వారితో ఏదో చెప్ప బోయింది --> స్వామీ వారు చేయి గుమ్మం వైపు చూపిస్తూ --> యు ఆర్ డిశ్ మిస్డ్ అన్నాడు --> తన ఆపిల్ 'లేపతాపమును ' ఓపెన్ చేస్తూ !
హా హత విధీ అని జిలేబి మూర్చ పోయి ' Oh My God' ఇక్కడ కూడా అంతర్జాలమే నా !' అని ఎలుగెత్తి పైనున్న భగవంతుణ్ణి పిలిచింది
పై నించి ఆకాశ వాణి సమాధానం వచ్చింది -
" God 'is' no more willing to answer distress calls - you can send your issues by mail only send to God at gmail dot com - When He has time he will reply, now shut your mouth and go back to open your mail Aashram updates blog"
చీర్స్
జిలేబి :)
ఇందీవర దళ శ్యామా! (నీలాంబరి)
ఇందీవర దళ శ్యామా ఇందిరా నంద కందళా
నందలాల నవనీత చోరా నన్నేలుకోవయ్యా
నీలనభో వర్ణా నిఖిలేశ నిరుపమా
బాల గోపాలా భువన పాలా పరాత్పరా
లాలి లాలి నందనందనా లోక రక్షకా
ఇందీవర దళ శ్యామా ఇందిరా నంద కందళా
నందలాల నవనీత చోరా నన్నేలుకోవయ్యా
యశోద నందన యాదవ కుల భూషణా
విశద చంద్ర వదనా వేణు గాన లోలా
కుశలముగ పవళించుమా కోమల గాత్రా
పశుపాల పాండవ ప్రియా పాహి మాం కృష్ణా
ఇందీవర దళ శ్యామా ఇందిరా నంద కందళా
నందలాల నవనీత చోరా నన్నేలుకోవయ్యా
గోవర్ధనోద్ధర గోకుల పాలకా
దేవకీ వసుదేవ నందనా దేవ దేవా
నీవే గతి నాకు నిత్య సంరక్షకా
భావుకతతో నిను భజింతు భక్తి నిండుగా
ఇందీవర దళ శ్యామా ఇందిరా నంద కందళా
నందలాల నవనీత చోరా నన్నేలుకోవయ్యా
శరణే శరణు నీకు సర్వాంతర్యామీ
కరుణామయా కల్మష నాశనా కాపాడవా
నిరంతరము నీ నామమే నా ఊపిరి
పరమ పురుష పావన! పరాత్పర!
ఇందీవర దళశ్యామ మిందిరానంద కందళమ్
వందారు జనమందారమ్ వందేహం యదునందనమ్
ఇందీవర దళ శ్యామా ఇందిరా నంద కందళా
నందలాల నవనీత చోరా నన్నేలుకోవయ్య!
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
మనసానిలువవె - bh"AI"ravi
మనసా నిలువవె తిరముగా నిలువవె
దృఢమై వేరూనిన భృంగి వలె నిలువవె
గాలికి వంగినా విరగని కొమ్మవు నీవోయీ
గాయమేది తాకినా గట్టిగా నిలిచే హృది నీవోయీ
నీలోని నిశ్శబ్దమే నీ బలమోయీ
నిరంతరమైన నీవే నీవయీ
వేళ్ళు పాతుకొనిన రీతి నిలువవోయీ
వేసవి తాకినా చెదరని చెట్టువు నీవోయీ
కదిలే నదిలోని లోతును చూడగలవోయీ
కదలని కేంద్రమును నీలో కనుగొన గలవోయీ
మనసా నిలువవె తిరముగా నిలువవె
దృఢమై వేరూనిన భృంగి వలె నిలువవె
ప్రతి ఉదయం ఒక్కసారి ఆగవోయీ
నీ లోపలి ప్రశాంతత తెలుసు కొనవోయీ
నిమిష మొక్కటైనను నీలో నిలువవోయీ
నిజమైన నీవు నీకే కనబడెదవోయీ
మనసా నిలువవె తిరముగా నిలువవె
దృఢమై వేరూనిన భృంగి వలె నిలువవె
ఆకులు రాలినా అచలముగా నిలువవోయీ
ఆందోళన తాకినా చెదరక నిలువవోయీ
మారే కాలములో మారని దానవోయీ
మది లోతులలో మణివలె మెరువవోయీ
మనసా నిలువవె తిరముగా నిలువవె
దృఢమై వేరూనిన భృంగి వలె నిలువవె
విభీషణ శరణాగతి
పాహిరా, మత్ప్రభో! పాహి పాహి రామ!
దాసుని బ్రోవుమయ్య దయామయ రామ!
రావణు సోదరుడను, రాక్షస కులజుడను —
నీ పాదముల చెంత నిలచితి రామా!
నీవే నా దైవమని నెరనమ్మితి రామా!
దయాసాగరా! దశరథ రామా!
లంకలో ధర్మము లావు తగ్గె నయ్యా!
సీతమ్మ వేదనకు చలించితి నయ్యా!
అన్నను వారించిన అవమానమె నయ్యా!
నీవే సత్యమని నిశ్చయించితి నయ్యా!
పాహిరా, మత్ప్రభో! పాహి పాహి రామ!
దాసుని బ్రోవుమయ్య దయామయ రామ!
సాగరమే అడ్డొచ్చె, సాహసించితిని!
వానర వీరులు వారించిరి నన్నిక్కడ!
హనుమ వాక్కే హృదయమ్ముల మార్చెను!
నీ కరుణయే నాకు కవచమాయెను!
పాహిరా, మత్ప్రభో! పాహి పాహి రామ!
దాసుని బ్రోవుమయ్య దయామయ రామ!
"సకృదేవ ప్రపన్నుడు" నీవయ్య రామా!
అభయమిచ్చి ఆదరించావు నన్ను రామా!
లంకాధిపతిగ పట్టమిచ్చావు రామా!
శరణాగతి తత్త్వమే చాటావు రామా!
పాహిరా, మత్ప్రభో! పాహి పాహి రామ!
దాసుని బ్రోవుమయ్య దయామయ రామ!
జాతి కులమేదైన జంకడు రాముడు
పాప పుణ్యముల లెక్క పెట్టడు రాముడు
నమ్మి శరణు జొచ్చిన వాని నెడబాయడు రాముడు
విభీషణుని కథయే శరణాగతి సారమరయవే
"సకృదేవ ప్రపన్నాయ తవాస్మీతి చ యాచతే ।
అభయం సర్వభూతేభ్యో దదామ్యేతద్వ్రతం మమ "
పాహిరా, మత్ప్రభో! పాహి పాహి రామ!
దాసుని బ్రోవుమయ్య దయామయ రామ!
Lament of the Comrade
Babushka dolls glowed gold in the cold to
Young Alexei vespers, prayers centuries old.
Entered his life Nadia of Kyiv's red square,
Whose family wore Stalin's star in their hair.
No Christ on their walls — just a portrait of Lenin,
"Religion is poison" her father kept sayin'.
"The Party's our gospel, Marx lights up the way,"
Vespers are just shadows — put icons away."
He longed for the liturgy, incense and bell,
Nadia's mother said coldly, "That's bourgeois spell."
He got in return *Das Kapital*, cold as the frost,
That mocked the Madonna and counted her lost.
He sang the *Internationale* through Siberian air,
A comrade in name, just a ghost of despair
as soul watched its last candle die.
And then
In that snow-laden night of Christmas,softly echoed a voice,
"Why sing for their darkness when you are my light? Am I not the Shepherd?"
Alexei rose, followed past iron and foam,
Church bells rang softly… "My child has finally come home"
Comrade in Arms Comrade at Heart
Christ is our saviour ever forever
లంకావతార సూత్రం - గుణభద్ర - బోధిధర్మ
లంకా శిఖరాన బుద్ధుని వేల మణి మందిరాలు
కనిపించిన మరునిముషములో మాయమాయె
ఇది మనసే నీ మనసే మన మనసే మరేమీ లేదు
సర్వదా నిలచిన సూర్యుని నిశ్శబ్దము నీవే
జిలేబి
Road of Thorns-Trust My Master
[Verse 1]
Perfection is not easy to achieve.
The way is long and difficult.
I keep on correcting myself,
and I learn to accept myself.
Nothing is simple for human beings,
I must keep a close check on me.
[Pre-Chorus]
I question my own heart,
I question my own steps.
On the road in front of me,
there are thorns in the ground.
[Chorus]
Trust my Master, trust my Master
You help me through the dark
Trust my Master, trust my Master
Keep me close, keep me strong
[Verse 2]
The road to perfection has many thorns.
The wise try to circumvent them.
That is where their merit lies,
in the turn, in the test, in the climb.
Human nature is weak,
so I reach for inner strength.
[Pre-Chorus]
I set my objective now,
and I hold it in my hands.
I will stay with the practice,
day by day, one breath at a time.
[Chorus]
Trust my Master, trust my Master
You help me through the dark
Trust my Master, trust my Master
Keep me close, keep me strong
[Bridge]
Be conscious of that,
and do not turn away.
When I stumble, I return,
when I doubt, I stay.
[Final Chorus]
Trust my Master, trust my Master
You help me through the dark
Trust my Master, trust my Master
Keep me close, keep me strong
Trust my Master, trust my Master
Through the hardest stages, stay
Trust my Master, trust my Master
Lead my spirit all the way
దావీదు నందన మేరీసుతా
ఓ దేవకుమారా!
నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన పెదవులపై అందమైన వాక్కు జేర్చి
అనాథలందరు మెచ్చ నా దేవుని పాటపాడరా
అందమైన బెత్లెహేమే అందమైన పుట్టినిల్లురా
అందమైన చుక్క వెలిగె నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన యొర్దానులో అందమైన బాప్తిసమున
అందమైన కపోతమిరిగె నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన గలిలయలో అందమైన సువార్తపలికె
అందమైన అద్భుతములమరె నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన ముఖముపైన అందమైన కాంతివెలిగె
తాబోరు కొండమీద తండ్రీ నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన గెత్సెమనే అందమైన ప్రార్థనలో
అందమైన కన్నీళ్ళతో నాదేవుని పాటపాడరా
అందరికై సిలువమీద అందమైన ప్రేమచాటెగా
అందరి పాపమువహించె నాదేవుని పాటపాడరా
అంతులేని సమాధిలో అందమైన మూడురోజులు
అందరికై పునరుత్థానం నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన ఆకాశమున అందమైన మేఘములో
అందమైన అరోహణమాయె నాదేవుని పాటపాడరా
అందమైన రెండవ రాక అందమైన కీర్తితోడ
అందమైన రాజుగా వచ్చె నాదేవుని పాటపాడరా
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
ఆకాశవాణి - విశాఖపట్టణం
కవన విజయం -
సమస్యా పూరణం - 9th May 2026
డా. శ్రీ రాంభట్ల పార్వతీశ శర్మ
సమస్య -
మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గన్!
జిలేబీయపు పూరణ Part-1 లో _5:25 min
ప్రాంతంలో వినవచ్చు :)
Part-1
Part-2
మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గం
గను, తను వాలు మోమున సుఖావహమౌ తిలకమ్మునద్ద, యౌ
వని కను దోయి వాలున సభాస్థలిలో నెఱకాడి తోడుగా
ను నడచి వచ్చి చేమొగియ నూపుర మెల్లను ఘల్లు ఘల్లనన్
చీర్స్
జిలేబీయము
చివరి శ్వాస — రాబియా కథ
బస్రా నగరంలో ఒక రాత్రి —
సూఫీ సాధ్వి రాబియా అల్-అదవియా
ఒంటరిగా నదీతీరాన కూర్చుంది.
గతం గుర్తొచ్చింది —
బాల్యంలో బానిసత్వం —
యౌవనంలో కష్టాలు —
జీవితమంతా గాయాలే.
కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి —
"నేను చాలా పాపాలు చేశాను
*నన్ను ఆయన స్వీకరిస్తాడా?"
అప్పుడు నది అలలు మెల్లగా పాడాయి —
గాలి చెట్ల మధ్య గుసగుస చెప్పింది —
"రాబియా — నువ్వు మోస్తున్న బాధలన్నీ
నీవు కట్టుకున్న సంకెళ్ళే —
వాటిని వదిలేయి —
ఆయన చేతులకే అంకితమైపో"
రాబియా లేచింది —
చేతులు విశాలంగా చాచింది —
ఆకాశం వైపు చూసింది —
"యా ఖుదా —
నా పాపాలు నీకు తెలుసు —
నా బలహీనతలు నీకు తెలుసు —
నిన్నే శరణు కోరుతున్నాను —
నీవే నా ఆశ్రయం —
నీవే నా ఫనా!
ఆ క్షణం —
నది వెండిలా మెరిసింది —
నక్షత్రాలు దగ్గరైనట్లు అనిపించింది —
రాబియా హృదయంలో తుఫాను శాంతించింది.
భయం పోయింది —
పశ్చాత్తాపం పోయింది —
గతం కరిగిపోయింది —
మిగిలింది ఒక్కటే —
లోపల నిండిన దివ్యమైన వెలుగు.
రాబియా నవ్వింది —
మొదటిసారి — నిర్భయంగా —
ఆకాశంలో నక్షత్రాలు కూడా నవ్వాయి.
***
సర్వం వదిలినప్పుడే శరణాగతి
శరణు దొరికినప్పుడే పాపాలు కరిగిపోతాయి —
దుఃఖపడకు —
నీ కన్నీళ్ళే ఆయనకు చేరే ప్రార్థన.
***
సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ |
అహం త్వాం సర్వపాపేభ్యో మోక్షయిష్యామి మా శుచః ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"సర్వధర్మాలను వదిలి —
నన్ను మాత్రమే శరణు పొందు —
నేను నిన్ను సర్వపాపాల నుండి విముక్తుడిని చేస్తాను —
దుఃఖపడకు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 18, శ్లోకం 66
భగవద్గీత యొక్క
చరమ శ్లోకం — మహావాక్యం.
18 అధ్యాయాలు, 700 శ్లోకాల తర్వాత —
కృష్ణుడు చివరలో చెప్పిన
ఒక్క మాట — శరణం వ్రజ!
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
నక్షత్ర ధర్మయోధుడు
(2750 AD — బ్రహ్మాండ యుద్ధకావ్యం)
కాలం — 2750 సంవత్సరం.
విశ్వం మొత్తం ఒకే సామ్రాజ్యం —
పేరు — క్రోనస్ సింహాసనం
మనుషులు గ్రహాలు జయించారు —
కానీ మనసులు ఓడిపోయాయి.
గాయకుడికి పాడడం నిషేధం —
వైద్యుడికి నిజం చెప్పడం నేరం —
యోధుడికి అంతరాత్మ ఉంచుకోవడం మరణశిక్ష —
స్వధర్మం హత్య చేయబడింది.
అందరూ క్రోనస్ చెప్పినట్లు జీవించారు —
పరధర్మపు సంకెళ్ళలో మగ్గారు —
భయం గాలిలో కలిసిపోయింది —
విశ్వమంతా చీకటి కమ్మింది.
అప్పుడు —
ఒక మారుమూల గ్రహంలో —
ఒక అనాథ బాలుడు పుట్టాడు —
పేరు — అర్క్.
అతనికి ఏమీ లేదు —
సింహాసనం లేదు, సైన్యం లేదు —
కానీ గుండెలో ఒక జ్వాల ఉంది —
స్వధర్మం వదలనని పట్టుదల ఉంది.
క్రోనస్ అన్నాడు —
"నీ ధర్మం వదిలేయి
నా సైన్యంలో చేరు
విశ్వం నీకు దక్కుతుంది."
అర్క్ నవ్వాడు —
"విగుణమైన స్వధర్మం
సుగుణమైన పరధర్మం కంటే శ్రేష్ఠం
స్వధర్మంలో మరణం కూడా శ్రేయస్కరమే
పరధర్మం భయావహం మాత్రమే"
క్రోనస్ సైన్యం దూసుకొచ్చింది —
అంతరిక్షం వణికింది —
నక్షత్రాలు ఆగిపోయాయి —
చీకటి గర్జించింది.
అర్క్ వంగలేదు —
భయపడలేదు —
ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.
అప్పుడు —
విశ్వం నలుమూలల నుండి
అదృశ్యమైన శక్తి మేల్కొంది —
DNA లో నిద్రాణమైన
పూర్వీకుల స్మృతులు జాగృతమయ్యాయి —
క్వాంటమ్ చైతన్యంలో ఒక స్వరం గర్జించింది —
"యదా యదా హి ధర్మస్య
గ్లానిర్భవతి భారత!
....
తదాత్మానం సృజామ్యహమ్
సంభవామి యుగే యుగే."
అర్క్ శరీరంలో వెలుగు పుట్టింది —
కళ్ళలో విశ్వం కనిపించింది —
చేతుల్లో ధర్మాస్త్రం మెరిసింది.
అతనొక్కడు కాదు —
అతనిలో యుగాల చైతన్యం నిలబడింది —
అతనిలో అవతారం ఆవిర్భవించింది.
క్రోనస్ సింహాసనం వణికింది —
అధర్మపు స్తంభాలు కూలిపోయాయి —
విశ్వమంతా వెలుతురు నిండింది.
గ్రహగ్రహాన స్వధర్మం పునర్జన్మించింది —
గాయకుడు మళ్ళీ పాడాడు —
వైద్యుడు మళ్ళీ నిజం చెప్పాడు —
యోధుడు మళ్ళీ ధర్మం కాపాడాడు.
అర్క్ సింహాసనం ఎక్కలేదు —
పేరు కోసం పోరాడలేదు —
మళ్ళీ సాధారణ మనిషిలా జీవించాడు
అతనికి తెలుసు —
అవతారం సింహాసనంలో లేదు-స్వధర్మంలో జీవిస్తుంది.
---
శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ |
స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః ||
— భగవద్గీత 3.35
యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత |
అభ్యుత్థానమధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహమ్ ||
— భగవద్గీత 4.7
పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్ |
ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే ||
— భగవద్గీత 4.8
*****
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా
దూరమైన నీపై నా కోపం తీరనీరా
ప్రేమే శిక్షగా మారిందని నీకు తెలియనీరా
రూమీలా నేయ్ పట్టుకుని రోదించానురా
నలలా అగ్నిలో పడి బాధపడ్డానురా
నువ్వు దూరమైన తర్వాతే తెలిసేనురా
నీ విరహమే నీ సాన్నిధ్యమనిరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
విడిచిన నీపై నా కోపం తీరనీరా
గెత్సెమని తోటలో నువ్వు మొరపెట్టేవానాడురా
సిలువపై నా దేవా నిన్ను చూసి విలపించానురా
అయినా నన్ను ఒంటరిగా వదిలావెందుకురా
చీకటి రాత్రి నడుమ నీవు మాయమైనావదేలరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా
స్వర్గం కోసం నిన్ను ప్రేమించేవారు వేరే
నరక భయంతో నిన్ను వెతికేవారు వేరే
నేను నిన్ను నీకోసమే ప్రేమించానురా
అయినా దూరం నెట్టేవు ఇదేమి ప్రేమరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
ప్రేమకే ద్రోహం చేశావని నిలదీయనీరా
అయ్యోబు నిన్ను ప్రశ్నించాడు తట్టుకున్నావురా
హజ్రత్ మూసా నీతో పేచీపడ్డాడు నవ్వావురా
నా వాదన విన్నాక మారతావని తెలుసురా
అయినా ఈ గుండె వాదించక ఆపదురా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
వాదించడం ప్రేమికుల హక్కని చాటనీరా
వాదించి వాదించి అలసిపోయానురా
నీ మౌనమే సమాధానమని అర్థమయ్యేనురా
సిలువ మోసిన చేతులే నన్ను మోస్తున్నాయిరా
ఫనా అయిన ఆత్మలో నువ్వే నిండావురా
మనసారా నీతో వాదులాడానురా
వాదులాటలోనే నిన్ను పొందానురా
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
న కర్మణామనారంభాన్నైష్కర్మ్యం పురుషోశ్నుతే |
న చ సన్న్యసనాదేవ సిద్ధిం సమధిగచ్ఛతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"కర్మలు చేయకుండా ఉండటం వల్ల
నైష్కర్మ్యం సిద్ధించదు —
కేవలం సన్యాసం తీసుకోవడం వల్ల మాత్రమే
సిద్ధి లభించదు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 3, శ్లోకం 4
***
కర్మయోగి — రతన్ టాటా
(ఒక మహానుభావుడి నిజజీవిత కథ
1991 సంవత్సరం —
54 ఏళ్ళ రతన్ టాటా
టాటా గ్రూప్ చైర్మన్ అయ్యాడు.
బోర్డ్రూమ్లో పెద్దలు నవ్వారు —
*"వీడేం చేస్తాడు?"* అని సందేహించారు.
పోటీదారులు తక్కువ చేశారు.
అతను విన్నాడు — మనసులో దాచుకున్నాడు —కానీ పారిపోలేదు
*కర్మణామనారంభాత్ నైష్కర్మ్యం సిద్ధించదు
పారిపోవడంలో విముక్తి లేదని అతనికి తెలుసు.
మొదట Indica కారు తీసుకొచ్చాడు —
విమర్శలు వర్షంలా కురిశాయి —
*"ఇది పనికిరాదు, మూసేయండి"* అన్నారు.
అతను వినలేదు — వదలలేదు —
తల వంచి మళ్ళీ పనిలో పడ్డాడు.
ఎందుకంటే అతనికి తెలుసు —
కర్మ చేయడం తన పని —
ఫలితం తన చేతిలో లేదు.
2008 లో నానో తీసుకొచ్చాడు —
లాభం కోసం కాదు —
వర్షంలో తడుస్తూ స్కూటర్పై వెళ్ళే
పేద కుటుంబం కల తీర్చడానికి.
అదే సంవత్సరం —
ముంబై తాజ్ హోటల్పై భయంకర దాడి జరిగింది.
రతన్ టాటా సాయానికి ఉరికాడు —
గాయపడిన ఉద్యోగుల కుటుంబాలకు
స్వయంగా సహాయం చేశాడు —
ఒక్కో ఇంటికీ వెళ్ళాడు —
కన్నీళ్ళు తుడిచాడు.
అది చూసిన ప్రపంచం ఆశ్చర్యపోయింది —
ఇంత పెద్ద వ్యాపారవేత్త- ఇంతటి మానవత్వం ఎక్కడిది?"*
విలేకరి అడిగాడు —
*"సార్, ఇన్ని వైఫల్యాలు, ఇన్ని దాడులు —*
*అయినా మీరు శాంతంగా ఎలా ఉంటారు?"*
రతన్ టాటా ఆగాడు —
దూరంగా ఆకాశం వైపు చూశాడు —
మెల్లగా అన్నాడు —
"నేను ఎప్పుడూ పారిపోవాలని అనుకోలేదు-
సన్యాసం తీసుకోవాలని అనుకోలేదు
కర్మ చేయడం నా ధర్మం అని నమ్మాను
అందుకే మనసు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉంటుంది."
అతను రిటైర్ అయిన రోజు —
వేల మంది ఉద్యోగులు కన్నీళ్ళతో సాగనంపారు.
ఒక్క పైసా తన కోసం దాచుకోలేదు —
సంపద మొత్తం సమాజానికి ఇచ్చేశాడు —
అదే నిజమైన నైష్కర్మ్యం.
---
*పారిపోవడం సన్యాసం కాదు —*
*చేస్తూ వదిలేయడమే యోగం.*
*వైఫల్యానికి భయపడకు —*
*కర్మ ఆపకు —*
*ఫలితం వదిలేయి —*
*నువ్వు కూడా రతన్ టాటా అవుతావు —*
*నీ స్థాయిలో, నీ జీవితంలో.*
---
*కర్మయోగి ఎప్పుడూ ఓడిపోడు —*
*ఎందుకంటే అతను ఫలితం కోసం పోరాడడు —*
*ధర్మం కోసం జీవిస్తాడు.*
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
అశాంతస్య కుతః సుఖమ్ !
లోపలి కోర్టు
(ఒక న్యాయవాది కథ)
అర్జున్ రెడ్డి — సుప్రీం కోర్టు లాయర్.
ఢిల్లీలో పేరు, డబ్బు, గుర్తింపు — అన్నీ ఉన్నాయి.
కానీ మనసు ఎప్పుడూ యుద్ధభూమిలా ఉండేది.
ఒక చారిత్రక కేసు వచ్చింది —
వేల కోట్ల కుంభకోణం, దేశం చూస్తోంది.
అర్జున్ మనసు కేసులోనే మునిగి తేలింది రేయింబవళ్లు.
కష్టానికి మించి కేసు వాదించగలనా అనే ఆరాటమే ఎక్కువాయె.
రాత్రిపూట కూడా వాదనలే కలలొచ్చేవి —
భయం, పట్టుదల, అహంకారం అన్నీ కలగలిసిపోయాయి —
మనసు చెదిరింది — బుద్ధి మొద్దుబారింది.
కోర్టులో మొదటిరోజు —
వాదన మధ్యలో మాటలు మర్చిపోయాడు —
జడ్జి ముందు నిలబడి నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.
అవమానంతో బయటకు వచ్చాడు.
లాంగ్ కారిడార్లో తన పాత గురువు —
రిటైర్డ్ జస్టిస్
చిర్రావూరి భాస్కర శర్మ అనబడు
మాచన వజ్జల దీక్షితులు కనిపించారు
మాటలు లేకుండా భుజంపై చేయివేసి నడిచాడాయన.
చిన్న గదిలో కూర్చున్నారు — ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగా.
శర్మ గారు మెల్లగా అన్నారు —
"అర్జున్ — నీ శత్రువు ఎదుటి లాయర్ కాదు.
నీ మనసే నీ శత్రువు."
"స్థిరత లేనివానికి వివేకం రాదు —
వివేకం లేనివానికి స్పష్టత రాదు —
స్పష్టత లేనివానికి శాంతి రాదు —
శాంతి లేనివానికి సుఖం ఎక్కడిది?"
ఆ రాత్రి అర్జున్ ఫైళ్ళు మూసేశాడు.
గంట మౌనంగా కూర్చున్నాడు — శ్వాస తీసుకున్నాడు.
లోపల ఏదో తేలికపడింది.
మర్నాడు కోర్టులో —
అదే కేసు, అదే జడ్జి, అదే ఒత్తిడి —
కానీ అర్జున్ వేరే మనిషి.
మాటలు స్పష్టంగా వచ్చాయి —
వాదన నిర్భయంగా సాగింది —
కేసు గెలిచాడు.
కానీ విజయోత్సాహం కంటే ముందు —
లోపల ఒక గాఢమైన శాంతి నిండింది.
అదే మొదటిసారి అర్జున్ కి అర్థమైంది —
అసలు కోర్టు బయట లేదు —
లోపల ఉంది.
మనసు స్థిరపడినప్పుడే బుద్ధి వెలుగుతుంది —
బుద్ధి వెలిగినప్పుడే జీవితం అర్థమవుతుంది.
***
రాగద్వేషవియుక్తైస్తు విషయానింద్రియైశ్చరన్ |
ఆత్మవశ్యైర్విధేయాత్మా ప్రసాదమధిగచ్ఛతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"రాగద్వేషాలు లేకుండా,
ఆత్మ వశంలో ఉన్న ఇంద్రియాలతో
విషయాలను అనుభవించే వాడు —
మనసును జయించిన వాడు
దివ్యమైన ప్రసన్నతను పొందుతాడు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 64
***
ఒక నది ఒడ్డున నిలబడినట్లు —
నీళ్ళు చూస్తావు, తాకుతావు —
కానీ కొట్టుకుపోవు.
అదే ప్రసాదం — అదే స్థితప్రజ్ఞత.
విషయాలు శత్రువులు కావు —
రాగద్వేషాలే శత్రువులు.
వాటిని జయించినవాడికి —
జీవితమే ఒక దివ్య అనుభవం.
***
నాస్తి బుద్ధిరయుక్తస్య న చాయుక్తస్య భావనా |
న చాభావయతః శాంతిర శాంతస్య కుతః సుఖమ్ ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"మనసు స్థిరత లేనివానికి వివేకం లేదు —
వివేకం లేనివానికి ఉన్నత భావన లేదు —
భావన లేనివానికి శాంతి లేదు —
శాంతి లేనివానికి సుఖం ఎక్కడిది?"
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 66
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
నాశనం అంచున — ఆర్యన్
2126 AD — May 6th.
మంగళ ప్రవాసపురి.
ఆర్యన్ — అక్కడి అతి తెలివైన AI శాస్త్రవేత్త.
మెదడులో న్యూరో-చిప్, గుండెలో పెద్ద కల.
ఆరోజు..... రహస్య ల్యాబ్లో
అపూర్వమైన AI కోడ్ కనిపించింది —
మొత్తం సౌరమండలాన్ని నియంత్రించగలిగే శక్తి.
ఆర్యన్ కళ్ళు మెరిశాయి.
మనసు ఆ కోడ్లోనే మునిగి తేలింది....
రాత్రీ పగలూ అదే ఆలోచన రావణుని మించిన ఆలోచన...
ఇది నాకే దక్కాలి....
డైరెక్టర్ వద్దన్నాడు —
ఆర్యన్ లో అగ్ని రగిలింది... బ్రద్దలయింది క్రోధం...
కోపంలో సిస్టమ్ హ్యాక్ చేశాడు.
మంచి చెడు మర్చిపోయాడు....
తన జట్టును, మిషన్ను మర్చిపోయాడు
నష్టం తెలియకుండా ముందుకు దూసుకుపోయాడు...
నగరం మొత్తం
చీకటిలో మునిగిపోయే ఆ స్మృతిభ్రంశ వేళలో
హఠాత్తుగా —
ఆర్యన్ అణువులలో నిద్రాణమైన
పూర్వీకుల DNA మెమరీ మేల్కొంది.
తాతముత్తాతల స్మృతులు —
వేల సంవత్సరాల జ్ఞానం —
క్వాంటమ్ తరంగంలా మెదడులో ఫ్లాష్!
అదే క్షణంలో గురువులేనాడో నిక్షిప్తం చేసి వుంచిన
సోల్ క్రిస్టల్ జ్యోతిలా ప్రజ్వలించింది..
నేరుగా ఆ చేతనలో గీత శ్లోకం ప్రతిధ్వనించింది.
ధ్యాయతో విషయాన్ పుంసః సంగస్తేషూపజాయతే |
సంగాత్ సంజాయతే కామః కామాత్ క్రోధో అభిజాయతే ||
క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః
సమ్మోహాత్ స్మృతివిభ్రమః
స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశః
బుద్ధినాశాత్ ప్రణశ్యతి.
ఆర్యన్ చేయి ఆగింది.
శరీరం గడ్డకట్టింది.
కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.
పరమాణువుల మేల్కొలుపు
"నాయనా, ఆగు."
మెల్లగా కీబోర్డ్ నుండి చేయి తీశాడు.
కళ్ళు మూసుకున్నాడు —
శ్వాస తీసుకున్నాడు.
నగరంలో వెలుతురు తిరిగొచ్చింది.
ఆర్యన్ లో కూడా.
DNA matters!
*సాంకేతికత కోట్లాది మైళ్ళు దాటించింది
మనసుని జయించింది పూర్వీకుల జ్ఞానమే.
గీత సత్యం DNA లో జీవించింది
తరం మారినా, గ్రహాలు మారినా.
*****
ధ్యాయతో విషయాన్ పుంసః సంగస్తేషూపజాయతే |
సంగాత్ సంజాయతే కామః కామాత్ క్రోధో అభిజాయతే ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"విషయాలను గురించి పదే పదే ఆలోచిస్తే అనురక్తి పుడుతుంది —
అనురక్తి నుండి కోరిక పుడుతుంది —
కోరిక తీరకపోతే క్రోధం పుడుతుంది."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 62
***
క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః సమ్మోహాత్ స్మృతివిభ్రమః |
స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశో బుద్ధినాశాత్ ప్రణశ్యతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"క్రోధం నుండి మోహం కలుగుతుంది —
మోహం నుండి స్మృతి చెదిరిపోతుంది —
స్మృతి పోవడం వల్ల బుద్ధి నశిస్తుంది —
బుద్ధి నశిస్తే మనిషి పూర్తిగా నాశనమవుతాడు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 63
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
