సమస్యాపూరణము
ఉన్మత్తుండైన నృపతి యుద్దండుండౌ
మానడు మంచిని గోరు, గు
ణానుక్రమముగ విభుడు జనహితోన్మత్తుం
డైన నృపతి యుద్దండుం
డౌ నడచ బరిణెపురుగుల రౌద్రమ్మునయో
జిలేబీయము
నీ కన్న ఘనులు లేనే లేరు
వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు
భావ సంకీర్తనము
సేత
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
ఆ మెరుపు కన్నె నా ప్రియురాలు
శ్రీ పురిపండా అప్పల స్వామి గారు
భారతి ౧౯౩౦
సేత
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
రండు రండు
నేర్వ
ముద్దుల మర్మము
( కొక్కోకము- రతి రహస్యము)
జిలేబీయము
సేత
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
అరదంబు తనువింద్రియములు
వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు
భావ సంకీర్తనము
సేత
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ
మందరధర మధుసూదన
అనగనగా వసు అనే ఒక చిన్న బాబు ఉండేవాడు. ప్రతిరోజూ సాయంత్రం వసు తన బామ్మ శాంతమ్మ దగ్గర కూర్చుని కథలు వినేవాడు. ఒకరోజు బామ్మ కళ్లు మూసుకుని భక్తితో "మందరధర మధుసూదన నందగోప నందనా..." అని ఒక పాట పాడుతోంది. వసు ఆ పాటను చాలా ఆసక్తిగా విన్నాడు.
బామ్మ పాట ముగించగానే, వసు మెల్లగా అడిగాడు, "బామ్మా, ఆ పాటలో 'మందరధర' అంటే అర్థం ఏమిటి?". బామ్మ చిరునవ్వు నవ్వి, "నాయనా, పూర్వం దేవతలు, రాక్షసులు కలిసి సముద్రాన్ని చిలుకుతున్నప్పుడు, మందర పర్వతం మునిగిపోసాగింది. అప్పుడు విష్ణుమూర్తి ఒక పెద్ద తాబేలు రూపంలో వచ్చి ఆ పర్వతాన్ని తన వీపు మీద మోశాడు. అందుకే ఆయనను మందరధర అంటారు" అని చెప్పింది.
సముద్రం మధ్యలో ఒక భారీ కూర్మం (తాబేలు) ఉంది. దాని వీపు పైన ఒక పెద్ద పర్వతం నిలకడగా ఉంది. ఆ పర్వతం చుట్టూ ఒక పెద్ద పాము తాడులా చుట్టబడి ఉంది. ఆ తాబేలు రూపంలో ఉన్న స్వామి ఎంతో బలంగా, శాంతంగా కనిపిస్తున్నాడు.
వసు ఉత్సాహంగా, "మరి మధుసూదన అంటే ఎవరు బామ్మా?" అని అడిగాడు. బామ్మ ఇలా చెప్పింది, "లోకాన్ని పీడించే రాక్షసులను అంతం చేసేవాడని అర్థం. తనను నమ్మిన చిన్నారి ప్రహ్లాదుడిని కాపాడటానికి స్వామి నరసింహ అవతారంలో ఒక స్తంభం నుండి ఉద్భవించాడు. భయంకరంగా కనిపించినా, భక్తుల పట్ల ఆయన ఎంతో కరుణామయుడు."
అప్పుడు ఒక అద్భుతం జరిగింది. భీకరమైన సింహం ముఖం, మనిషి శరీరం కలిగిన నరసింహ స్వామి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆయన తన ఒడిలో చిన్నారి ప్రహ్లాదుడిని కూర్చోబెట్టుకున్నాడు. స్వామి తన చేతులతో ప్రహ్లాదుడిని ప్రేమగా దీవిస్తున్నాడు. ప్రహ్లాదుడు ఏమాత్రం భయం లేకుండా నవ్వుతూ స్వామిని చూస్తున్నాడు.
"బామ్మా, పాటలో నందగోప నందన అని కూడా అన్నావు కదా! ఆయన మన అల్లరి కృష్ణుడే కదా?" అని వసు నవ్వుతూ అడిగాడు. "అవును వసు! నందుని ఇంట పెరిగిన ఆ చిన్ని కృష్ణుడు ఎన్నో లీలలు చేశాడు. వర్షం నుండి తన వారిని కాపాడటానికి తన చిటికెన వేలుతో ఒక పెద్ద కొండనే ఎత్తాడు" అని బామ్మ చెప్పింది.
ఆకాశం నుండి కుండపోతగా వర్షం కురుస్తోంది. మేఘాలు గర్జిస్తున్నాయి. చిన్నారి కృష్ణుడు ఎంతో సులువుగా గోవర్ధన పర్వతాన్ని తన చిటికెన వేలిపై గొడుగులా పట్టుకున్నాడు. ఆయన పక్కనే ఒక చిన్న గోప బాలుడు తన ఆవుతో సహా భయం లేకుండా నిలబడి కృష్ణుడిని చూస్తున్నాడు.
వసు కొంచెం సేపు ఆలోచించి, "బామ్మా, మరి ఇప్పుడు మనం స్వామిని ఎక్కడ చూడవచ్చు?" అని అడిగాడు. బామ్మ కిటికీలో నుండి దూరంగా కనిపిస్తున్న కొండల వైపు చూపిస్తూ, "ఆ ఏడు కొండల మీద వెలసిన వేంకటేశ్వర స్వామి రూపంలో ఆయన మనల్ని ఎప్పుడూ కాపాడుతుంటాడు నాయనా" అంది.
వేంకటేశ్వర స్వామి తన నిండైన అలంకారంతో దర్శనమిస్తున్నారు. ఆయన తల మీద మెరిసే కిరీటం, చేతుల్లో శంఖు చక్రాలు ఉన్నాయి. వసు తన మనసులోనే ఆ స్వామికి నమస్కారం చేసుకున్నాడు. స్వామి ముఖంలో అభయం ఇచ్చే చిరునవ్వు కనిపిస్తోంది.
"దేవుడు రకరకాల రూపాల్లో వచ్చి మనల్ని ఎప్పుడూ రక్షిస్తుంటాడు వసు" అని బామ్మ చెప్పింది.
ఆ రాత్రి వసు ఆ దైవలీలల గురించి ఆలోచిస్తూ హాయిగా నిద్రపోయాడు.
జిలేబి
ఎల్లెమ్మ కథ
