ఆకాశవాణి - విశాఖపట్టణం
కవన విజయం -
సమస్యా పూరణం - 9th May 2026
డా. శ్రీ రాంభట్ల పార్వతీశ శర్మ
సమస్య -
మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గన్!
జిలేబీయపు పూరణ Part-1 లో _5:25 min
ప్రాంతంలో వినవచ్చు :)
Part-1
Part-2
మనుమని తేరిజూచిరట మామ్మలు మువ్వురు పెండ్లియాడ గం
గను, తను వాలు మోమున సుఖావహమౌ తిలకమ్మునద్ద, యౌ
వని కను దోయి వాలున సభాస్థలిలో నెఱకాడి తోడుగా
ను నడచి వచ్చి చేమొగియ నూపుర మెల్లను ఘల్లు ఘల్లనన్
చీర్స్
జిలేబీయము
చివరి శ్వాస — రాబియా కథ
బస్రా నగరంలో ఒక రాత్రి —
సూఫీ సాధ్వి రాబియా అల్-అదవియా
ఒంటరిగా నదీతీరాన కూర్చుంది.
గతం గుర్తొచ్చింది —
బాల్యంలో బానిసత్వం —
యౌవనంలో కష్టాలు —
జీవితమంతా గాయాలే.
కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి —
"నేను చాలా పాపాలు చేశాను
*నన్ను ఆయన స్వీకరిస్తాడా?"
అప్పుడు నది అలలు మెల్లగా పాడాయి —
గాలి చెట్ల మధ్య గుసగుస చెప్పింది —
"రాబియా — నువ్వు మోస్తున్న బాధలన్నీ
నీవు కట్టుకున్న సంకెళ్ళే —
వాటిని వదిలేయి —
ఆయన చేతులకే అంకితమైపో"
రాబియా లేచింది —
చేతులు విశాలంగా చాచింది —
ఆకాశం వైపు చూసింది —
"యా ఖుదా —
నా పాపాలు నీకు తెలుసు —
నా బలహీనతలు నీకు తెలుసు —
నిన్నే శరణు కోరుతున్నాను —
నీవే నా ఆశ్రయం —
నీవే నా ఫనా!
ఆ క్షణం —
నది వెండిలా మెరిసింది —
నక్షత్రాలు దగ్గరైనట్లు అనిపించింది —
రాబియా హృదయంలో తుఫాను శాంతించింది.
భయం పోయింది —
పశ్చాత్తాపం పోయింది —
గతం కరిగిపోయింది —
మిగిలింది ఒక్కటే —
లోపల నిండిన దివ్యమైన వెలుగు.
రాబియా నవ్వింది —
మొదటిసారి — నిర్భయంగా —
ఆకాశంలో నక్షత్రాలు కూడా నవ్వాయి.
***
సర్వం వదిలినప్పుడే శరణాగతి
శరణు దొరికినప్పుడే పాపాలు కరిగిపోతాయి —
దుఃఖపడకు —
నీ కన్నీళ్ళే ఆయనకు చేరే ప్రార్థన.
***
సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ |
అహం త్వాం సర్వపాపేభ్యో మోక్షయిష్యామి మా శుచః ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"సర్వధర్మాలను వదిలి —
నన్ను మాత్రమే శరణు పొందు —
నేను నిన్ను సర్వపాపాల నుండి విముక్తుడిని చేస్తాను —
దుఃఖపడకు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 18, శ్లోకం 66
భగవద్గీత యొక్క
చరమ శ్లోకం — మహావాక్యం.
18 అధ్యాయాలు, 700 శ్లోకాల తర్వాత —
కృష్ణుడు చివరలో చెప్పిన
ఒక్క మాట — శరణం వ్రజ!
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
నక్షత్ర ధర్మయోధుడు
(2750 AD — బ్రహ్మాండ యుద్ధకావ్యం)
కాలం — 2750 సంవత్సరం.
విశ్వం మొత్తం ఒకే సామ్రాజ్యం —
పేరు — క్రోనస్ సింహాసనం
మనుషులు గ్రహాలు జయించారు —
కానీ మనసులు ఓడిపోయాయి.
గాయకుడికి పాడడం నిషేధం —
వైద్యుడికి నిజం చెప్పడం నేరం —
యోధుడికి అంతరాత్మ ఉంచుకోవడం మరణశిక్ష —
స్వధర్మం హత్య చేయబడింది.
అందరూ క్రోనస్ చెప్పినట్లు జీవించారు —
పరధర్మపు సంకెళ్ళలో మగ్గారు —
భయం గాలిలో కలిసిపోయింది —
విశ్వమంతా చీకటి కమ్మింది.
అప్పుడు —
ఒక మారుమూల గ్రహంలో —
ఒక అనాథ బాలుడు పుట్టాడు —
పేరు — అర్క్.
అతనికి ఏమీ లేదు —
సింహాసనం లేదు, సైన్యం లేదు —
కానీ గుండెలో ఒక జ్వాల ఉంది —
స్వధర్మం వదలనని పట్టుదల ఉంది.
క్రోనస్ అన్నాడు —
"నీ ధర్మం వదిలేయి
నా సైన్యంలో చేరు
విశ్వం నీకు దక్కుతుంది."
అర్క్ నవ్వాడు —
"విగుణమైన స్వధర్మం
సుగుణమైన పరధర్మం కంటే శ్రేష్ఠం
స్వధర్మంలో మరణం కూడా శ్రేయస్కరమే
పరధర్మం భయావహం మాత్రమే"
క్రోనస్ సైన్యం దూసుకొచ్చింది —
అంతరిక్షం వణికింది —
నక్షత్రాలు ఆగిపోయాయి —
చీకటి గర్జించింది.
అర్క్ వంగలేదు —
భయపడలేదు —
ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.
అప్పుడు —
విశ్వం నలుమూలల నుండి
అదృశ్యమైన శక్తి మేల్కొంది —
DNA లో నిద్రాణమైన
పూర్వీకుల స్మృతులు జాగృతమయ్యాయి —
క్వాంటమ్ చైతన్యంలో ఒక స్వరం గర్జించింది —
"యదా యదా హి ధర్మస్య
గ్లానిర్భవతి భారత!
....
తదాత్మానం సృజామ్యహమ్
సంభవామి యుగే యుగే."
అర్క్ శరీరంలో వెలుగు పుట్టింది —
కళ్ళలో విశ్వం కనిపించింది —
చేతుల్లో ధర్మాస్త్రం మెరిసింది.
అతనొక్కడు కాదు —
అతనిలో యుగాల చైతన్యం నిలబడింది —
అతనిలో అవతారం ఆవిర్భవించింది.
క్రోనస్ సింహాసనం వణికింది —
అధర్మపు స్తంభాలు కూలిపోయాయి —
విశ్వమంతా వెలుతురు నిండింది.
గ్రహగ్రహాన స్వధర్మం పునర్జన్మించింది —
గాయకుడు మళ్ళీ పాడాడు —
వైద్యుడు మళ్ళీ నిజం చెప్పాడు —
యోధుడు మళ్ళీ ధర్మం కాపాడాడు.
అర్క్ సింహాసనం ఎక్కలేదు —
పేరు కోసం పోరాడలేదు —
మళ్ళీ సాధారణ మనిషిలా జీవించాడు
అతనికి తెలుసు —
అవతారం సింహాసనంలో లేదు-స్వధర్మంలో జీవిస్తుంది.
---
శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ |
స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః ||
— భగవద్గీత 3.35
యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత |
అభ్యుత్థానమధర్మస్య తదాత్మానం సృజామ్యహమ్ ||
— భగవద్గీత 4.7
పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్ |
ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే ||
— భగవద్గీత 4.8
*****
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా
దూరమైన నీపై నా కోపం తీరనీరా
ప్రేమే శిక్షగా మారిందని నీకు తెలియనీరా
రూమీలా నేయ్ పట్టుకుని రోదించానురా
నలలా అగ్నిలో పడి బాధపడ్డానురా
నువ్వు దూరమైన తర్వాతే తెలిసేనురా
నీ విరహమే నీ సాన్నిధ్యమనిరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
విడిచిన నీపై నా కోపం తీరనీరా
గెత్సెమని తోటలో నువ్వు మొరపెట్టేవానాడురా
సిలువపై నా దేవా నిన్ను చూసి విలపించానురా
అయినా నన్ను ఒంటరిగా వదిలావెందుకురా
చీకటి రాత్రి నడుమ నీవు మాయమైనావదేలరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
నిన్ను విడిచి బతుకలేనని చాటనీరా
స్వర్గం కోసం నిన్ను ప్రేమించేవారు వేరే
నరక భయంతో నిన్ను వెతికేవారు వేరే
నేను నిన్ను నీకోసమే ప్రేమించానురా
అయినా దూరం నెట్టేవు ఇదేమి ప్రేమరా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
ప్రేమకే ద్రోహం చేశావని నిలదీయనీరా
అయ్యోబు నిన్ను ప్రశ్నించాడు తట్టుకున్నావురా
హజ్రత్ మూసా నీతో పేచీపడ్డాడు నవ్వావురా
నా వాదన విన్నాక మారతావని తెలుసురా
అయినా ఈ గుండె వాదించక ఆపదురా
మనసారా నీతో వాదులాడనీరా
వాదించడం ప్రేమికుల హక్కని చాటనీరా
వాదించి వాదించి అలసిపోయానురా
నీ మౌనమే సమాధానమని అర్థమయ్యేనురా
సిలువ మోసిన చేతులే నన్ను మోస్తున్నాయిరా
ఫనా అయిన ఆత్మలో నువ్వే నిండావురా
మనసారా నీతో వాదులాడానురా
వాదులాటలోనే నిన్ను పొందానురా
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
న కర్మణామనారంభాన్నైష్కర్మ్యం పురుషోశ్నుతే |
న చ సన్న్యసనాదేవ సిద్ధిం సమధిగచ్ఛతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"కర్మలు చేయకుండా ఉండటం వల్ల
నైష్కర్మ్యం సిద్ధించదు —
కేవలం సన్యాసం తీసుకోవడం వల్ల మాత్రమే
సిద్ధి లభించదు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 3, శ్లోకం 4
***
కర్మయోగి — రతన్ టాటా
(ఒక మహానుభావుడి నిజజీవిత కథ
1991 సంవత్సరం —
54 ఏళ్ళ రతన్ టాటా
టాటా గ్రూప్ చైర్మన్ అయ్యాడు.
బోర్డ్రూమ్లో పెద్దలు నవ్వారు —
*"వీడేం చేస్తాడు?"* అని సందేహించారు.
పోటీదారులు తక్కువ చేశారు.
అతను విన్నాడు — మనసులో దాచుకున్నాడు —కానీ పారిపోలేదు
*కర్మణామనారంభాత్ నైష్కర్మ్యం సిద్ధించదు
పారిపోవడంలో విముక్తి లేదని అతనికి తెలుసు.
మొదట Indica కారు తీసుకొచ్చాడు —
విమర్శలు వర్షంలా కురిశాయి —
*"ఇది పనికిరాదు, మూసేయండి"* అన్నారు.
అతను వినలేదు — వదలలేదు —
తల వంచి మళ్ళీ పనిలో పడ్డాడు.
ఎందుకంటే అతనికి తెలుసు —
కర్మ చేయడం తన పని —
ఫలితం తన చేతిలో లేదు.
2008 లో నానో తీసుకొచ్చాడు —
లాభం కోసం కాదు —
వర్షంలో తడుస్తూ స్కూటర్పై వెళ్ళే
పేద కుటుంబం కల తీర్చడానికి.
అదే సంవత్సరం —
ముంబై తాజ్ హోటల్పై భయంకర దాడి జరిగింది.
రతన్ టాటా సాయానికి ఉరికాడు —
గాయపడిన ఉద్యోగుల కుటుంబాలకు
స్వయంగా సహాయం చేశాడు —
ఒక్కో ఇంటికీ వెళ్ళాడు —
కన్నీళ్ళు తుడిచాడు.
అది చూసిన ప్రపంచం ఆశ్చర్యపోయింది —
ఇంత పెద్ద వ్యాపారవేత్త- ఇంతటి మానవత్వం ఎక్కడిది?"*
విలేకరి అడిగాడు —
*"సార్, ఇన్ని వైఫల్యాలు, ఇన్ని దాడులు —*
*అయినా మీరు శాంతంగా ఎలా ఉంటారు?"*
రతన్ టాటా ఆగాడు —
దూరంగా ఆకాశం వైపు చూశాడు —
మెల్లగా అన్నాడు —
"నేను ఎప్పుడూ పారిపోవాలని అనుకోలేదు-
సన్యాసం తీసుకోవాలని అనుకోలేదు
కర్మ చేయడం నా ధర్మం అని నమ్మాను
అందుకే మనసు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉంటుంది."
అతను రిటైర్ అయిన రోజు —
వేల మంది ఉద్యోగులు కన్నీళ్ళతో సాగనంపారు.
ఒక్క పైసా తన కోసం దాచుకోలేదు —
సంపద మొత్తం సమాజానికి ఇచ్చేశాడు —
అదే నిజమైన నైష్కర్మ్యం.
---
*పారిపోవడం సన్యాసం కాదు —*
*చేస్తూ వదిలేయడమే యోగం.*
*వైఫల్యానికి భయపడకు —*
*కర్మ ఆపకు —*
*ఫలితం వదిలేయి —*
*నువ్వు కూడా రతన్ టాటా అవుతావు —*
*నీ స్థాయిలో, నీ జీవితంలో.*
---
*కర్మయోగి ఎప్పుడూ ఓడిపోడు —*
*ఎందుకంటే అతను ఫలితం కోసం పోరాడడు —*
*ధర్మం కోసం జీవిస్తాడు.*
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
అశాంతస్య కుతః సుఖమ్ !
లోపలి కోర్టు
(ఒక న్యాయవాది కథ)
అర్జున్ రెడ్డి — సుప్రీం కోర్టు లాయర్.
ఢిల్లీలో పేరు, డబ్బు, గుర్తింపు — అన్నీ ఉన్నాయి.
కానీ మనసు ఎప్పుడూ యుద్ధభూమిలా ఉండేది.
ఒక చారిత్రక కేసు వచ్చింది —
వేల కోట్ల కుంభకోణం, దేశం చూస్తోంది.
అర్జున్ మనసు కేసులోనే మునిగి తేలింది రేయింబవళ్లు.
కష్టానికి మించి కేసు వాదించగలనా అనే ఆరాటమే ఎక్కువాయె.
రాత్రిపూట కూడా వాదనలే కలలొచ్చేవి —
భయం, పట్టుదల, అహంకారం అన్నీ కలగలిసిపోయాయి —
మనసు చెదిరింది — బుద్ధి మొద్దుబారింది.
కోర్టులో మొదటిరోజు —
వాదన మధ్యలో మాటలు మర్చిపోయాడు —
జడ్జి ముందు నిలబడి నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.
అవమానంతో బయటకు వచ్చాడు.
లాంగ్ కారిడార్లో తన పాత గురువు —
రిటైర్డ్ జస్టిస్
చిర్రావూరి భాస్కర శర్మ అనబడు
మాచన వజ్జల దీక్షితులు కనిపించారు
మాటలు లేకుండా భుజంపై చేయివేసి నడిచాడాయన.
చిన్న గదిలో కూర్చున్నారు — ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగా.
శర్మ గారు మెల్లగా అన్నారు —
"అర్జున్ — నీ శత్రువు ఎదుటి లాయర్ కాదు.
నీ మనసే నీ శత్రువు."
"స్థిరత లేనివానికి వివేకం రాదు —
వివేకం లేనివానికి స్పష్టత రాదు —
స్పష్టత లేనివానికి శాంతి రాదు —
శాంతి లేనివానికి సుఖం ఎక్కడిది?"
ఆ రాత్రి అర్జున్ ఫైళ్ళు మూసేశాడు.
గంట మౌనంగా కూర్చున్నాడు — శ్వాస తీసుకున్నాడు.
లోపల ఏదో తేలికపడింది.
మర్నాడు కోర్టులో —
అదే కేసు, అదే జడ్జి, అదే ఒత్తిడి —
కానీ అర్జున్ వేరే మనిషి.
మాటలు స్పష్టంగా వచ్చాయి —
వాదన నిర్భయంగా సాగింది —
కేసు గెలిచాడు.
కానీ విజయోత్సాహం కంటే ముందు —
లోపల ఒక గాఢమైన శాంతి నిండింది.
అదే మొదటిసారి అర్జున్ కి అర్థమైంది —
అసలు కోర్టు బయట లేదు —
లోపల ఉంది.
మనసు స్థిరపడినప్పుడే బుద్ధి వెలుగుతుంది —
బుద్ధి వెలిగినప్పుడే జీవితం అర్థమవుతుంది.
***
రాగద్వేషవియుక్తైస్తు విషయానింద్రియైశ్చరన్ |
ఆత్మవశ్యైర్విధేయాత్మా ప్రసాదమధిగచ్ఛతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"రాగద్వేషాలు లేకుండా,
ఆత్మ వశంలో ఉన్న ఇంద్రియాలతో
విషయాలను అనుభవించే వాడు —
మనసును జయించిన వాడు
దివ్యమైన ప్రసన్నతను పొందుతాడు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 64
***
ఒక నది ఒడ్డున నిలబడినట్లు —
నీళ్ళు చూస్తావు, తాకుతావు —
కానీ కొట్టుకుపోవు.
అదే ప్రసాదం — అదే స్థితప్రజ్ఞత.
విషయాలు శత్రువులు కావు —
రాగద్వేషాలే శత్రువులు.
వాటిని జయించినవాడికి —
జీవితమే ఒక దివ్య అనుభవం.
***
నాస్తి బుద్ధిరయుక్తస్య న చాయుక్తస్య భావనా |
న చాభావయతః శాంతిర శాంతస్య కుతః సుఖమ్ ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"మనసు స్థిరత లేనివానికి వివేకం లేదు —
వివేకం లేనివానికి ఉన్నత భావన లేదు —
భావన లేనివానికి శాంతి లేదు —
శాంతి లేనివానికి సుఖం ఎక్కడిది?"
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 66
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
నాశనం అంచున — ఆర్యన్
2126 AD — May 6th.
మంగళ ప్రవాసపురి.
ఆర్యన్ — అక్కడి అతి తెలివైన AI శాస్త్రవేత్త.
మెదడులో న్యూరో-చిప్, గుండెలో పెద్ద కల.
ఆరోజు..... రహస్య ల్యాబ్లో
అపూర్వమైన AI కోడ్ కనిపించింది —
మొత్తం సౌరమండలాన్ని నియంత్రించగలిగే శక్తి.
ఆర్యన్ కళ్ళు మెరిశాయి.
మనసు ఆ కోడ్లోనే మునిగి తేలింది....
రాత్రీ పగలూ అదే ఆలోచన రావణుని మించిన ఆలోచన...
ఇది నాకే దక్కాలి....
డైరెక్టర్ వద్దన్నాడు —
ఆర్యన్ లో అగ్ని రగిలింది... బ్రద్దలయింది క్రోధం...
కోపంలో సిస్టమ్ హ్యాక్ చేశాడు.
మంచి చెడు మర్చిపోయాడు....
తన జట్టును, మిషన్ను మర్చిపోయాడు
నష్టం తెలియకుండా ముందుకు దూసుకుపోయాడు...
నగరం మొత్తం
చీకటిలో మునిగిపోయే ఆ స్మృతిభ్రంశ వేళలో
హఠాత్తుగా —
ఆర్యన్ అణువులలో నిద్రాణమైన
పూర్వీకుల DNA మెమరీ మేల్కొంది.
తాతముత్తాతల స్మృతులు —
వేల సంవత్సరాల జ్ఞానం —
క్వాంటమ్ తరంగంలా మెదడులో ఫ్లాష్!
అదే క్షణంలో గురువులేనాడో నిక్షిప్తం చేసి వుంచిన
సోల్ క్రిస్టల్ జ్యోతిలా ప్రజ్వలించింది..
నేరుగా ఆ చేతనలో గీత శ్లోకం ప్రతిధ్వనించింది.
ధ్యాయతో విషయాన్ పుంసః సంగస్తేషూపజాయతే |
సంగాత్ సంజాయతే కామః కామాత్ క్రోధో అభిజాయతే ||
క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః
సమ్మోహాత్ స్మృతివిభ్రమః
స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశః
బుద్ధినాశాత్ ప్రణశ్యతి.
ఆర్యన్ చేయి ఆగింది.
శరీరం గడ్డకట్టింది.
కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.
పరమాణువుల మేల్కొలుపు
"నాయనా, ఆగు."
మెల్లగా కీబోర్డ్ నుండి చేయి తీశాడు.
కళ్ళు మూసుకున్నాడు —
శ్వాస తీసుకున్నాడు.
నగరంలో వెలుతురు తిరిగొచ్చింది.
ఆర్యన్ లో కూడా.
DNA matters!
*సాంకేతికత కోట్లాది మైళ్ళు దాటించింది
మనసుని జయించింది పూర్వీకుల జ్ఞానమే.
గీత సత్యం DNA లో జీవించింది
తరం మారినా, గ్రహాలు మారినా.
*****
ధ్యాయతో విషయాన్ పుంసః సంగస్తేషూపజాయతే |
సంగాత్ సంజాయతే కామః కామాత్ క్రోధో అభిజాయతే ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"విషయాలను గురించి పదే పదే ఆలోచిస్తే అనురక్తి పుడుతుంది —
అనురక్తి నుండి కోరిక పుడుతుంది —
కోరిక తీరకపోతే క్రోధం పుడుతుంది."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 62
***
క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః సమ్మోహాత్ స్మృతివిభ్రమః |
స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశో బుద్ధినాశాత్ ప్రణశ్యతి ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"క్రోధం నుండి మోహం కలుగుతుంది —
మోహం నుండి స్మృతి చెదిరిపోతుంది —
స్మృతి పోవడం వల్ల బుద్ధి నశిస్తుంది —
బుద్ధి నశిస్తే మనిషి పూర్తిగా నాశనమవుతాడు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 63
***
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
అనగనగా ఒక IT కుర్రాడు —
పేరు అర్జున్.
హైదరాబాద్ లో పెద్ద కంపెనీలో జాబ్.
జీతం బాగానే ఉంది —
కానీ మనసు ఎప్పుడూ పరుగే.
ప్రమోషన్ కావాలి,
ఫ్లాట్ కావాలి,
అందమైన పెళ్ళాం కావాలి,
విదేశాలు వెళ్ళాలి —
లిస్ట్ అయిపోదు, జీవితం అయిపోతుంది.
ఒక రాత్రి —
డెడ్లైన్ మిస్ అయింది,
బాస్ తిట్టాడు,
గర్ల్ఫ్రెండ్ వదిలేసింది.
అర్జున్ టెర్రస్ మీద కూర్చున్నాడు —
ఒంటరిగా, చీకటిలో.
పక్కన ఒక వృద్ధుడు - కష్టేఫలి శర్మ!
చాయ్ తాగుతూ,
చందమామను చూస్తూ,
హాయిగా పాడుకుంటున్నాడు.
అర్జున్ కి ఆశ్చర్యం —
"తాతగారూ... మీకు జీతం తక్కువ,
ఇల్లు చిన్నది, కానీ
ఇంత హాయిగా ఉన్నారేమిటి?"
తాతగారు చాయ్ కప్పు పక్కన పెట్టేరున్
మెల్లగా ...
"నాయనా, నేను రోజూ రాత్రి
ఆకాశం చూస్తాను —
నక్షత్రాలు నా కోసం ఆగవు,
నేను వాటి కోసం పరుగెత్తను.
అది చాలు నాకు."
అర్జున్ మనసులో ఏదో కదిలింది.
ఆ రాత్రి మొదటిసారి —
ఫోన్ పక్కన పెట్టాడు,
నోటిఫికేషన్లు ఆపాడు,
కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
గుండె లోపల ఎక్కడో —
చిన్న వెలుగు కనిపించింది.
అదే వెలుగు అతనికి తెలిసింది —
ప్రమోషన్ లో లేదు,
ఫ్లాట్ లో లేదు,
విదేశాల్లో లేదు —
అది ఎప్పుడూ లోపలే ఉంది.
మర్నాడు ఆఫీస్ కి వెళ్ళాడు —
అదే జాబ్, అదే బాస్,
కానీ అర్జున్ వేరే మనిషి అయ్యాడు.
మనసు శాంతంగా ఉంది —
నక్షత్రంలా, కదలకుండా.
***
కోరికలు తీరినప్పుడు సుఖం రాదు —
కోరికలు వదిలినప్పుడే శాంతి.
***
ప్రజహాతి యదా కామాన్ సర్వాన్ పార్థ మనోగతాన్ |
ఆత్మన్యేవాత్మనా తుష్టః స్థితప్రజ్ఞస్తదోచ్యతే ||
అర్థం (తెలుగులో) —
"ఓ పార్థా, ఎప్పుడైతే ఒక మనిషి
మనసులో మెదిలే కోరికలన్నింటినీ
పూర్తిగా వదిలేస్తాడో —
మరియు ఆత్మలోనే ఆత్మద్వారా తృప్తి పొందుతాడో —
అప్పుడు అతడు స్థితప్రజ్ఞుడు అనబడతాడు."
— భగవద్గీత, అధ్యాయం 2, శ్లోకం 55
- సాంఖ్య యోగం.
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
The Fruit of the Sin
In frost-bound village by the fjord's cold edge,
A stave church stood in silence, dark as ancient pledge.
One winter dawn, before the priest had rung the bell,
A robed stranger sat in the porch — none there could tell.
Through snow and wind and fading light he did not stir,
They left him bread and broth — untouched, as vespers were.
Word spread through village lanes and past the frozen mill,
That a holy man of God sat on the church porch still.
Then calm grey eyes opened — he rose and walked inside,
"Kneel only before God's throne," he said, "let pride subside."
Old Magnus paled — he knew the monk was Erik, long denied,
The boy he'd framed for theft, whose farm he'd seized with pride.
"God's mill turns slowly, Magnus, but it grinds full for sure —
Pray to the Lord alone; His mercy will endure.
Father in the Heaven forgive us all
for we know naught what we are doing."
Amen
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
"Ney" ని ఊదరా! మురళిని ఊదరా!
విలపించెను నే (Ney) మూలం వీడిన బాధతో
ఆ బాధలోనే దాగి ఉన్నది దైవ శ్వాస
వెదురు తెగిపడిన వేళ పుట్టేను నాదం
గాయమే గానమైన రహస్యమదేనోయీ
ఓ ఆశిఖ్, "నే" స్వరమే నీ ఆత్మ పిలుపు విను
ఓ ఆత్మా, నిదురలే! అదిగో ప్రియుని పిలుపదిగో
ఎడారి గాలిలో ఆ మురళీ రవము తేలివస్తున్నది
దాహంతో అలమటించు హృదయమా విను
దూరపు తీరాన నీ మాశూఖ్ నిలుచున్నాడు
నల్లమొక్క విలపించు నాదమే నీ గాయం
ఆ గాయమే దైవం నీకొసగిన అపురూపమైన కానుక
రూమీ చెప్పాడానాడే — వేదనయే వెలుతురని
ఖాళీ హృదయంలోనే ఖుదా నివాసమని
ఫనాలో కలిసిపో, నిన్ను నీవు మరచిపో
మన్సూర్ అన్నాడు అనా అల్ హఖ్ అని
ఆ సత్యమే నీలో నిండి ఉన్నదోయీ
వెతుకుటే తెలిసిన వేళ దొరికినట్లే అనుకో
సాకీ! అందించు సుమీ ఆ దివ్య పానమును
లౌకిక మైన మత్తు కాదోయీ, ఆత్మ మత్తు కావలెనోయ్
హఫీజ్ పాడిన — "ప్రేమే మతమని...."
ఆ ప్రేమ సముద్రంలో మునిగిపోనీ నన్ను
ఓ ఫకీరా, దారి వదులు, దైవం వైపు నడువు
ఇదిగో
అతనిక్కడే
ఉన్నాడు
శ్వాసలోని శ్వాసయై.
"Ney" ని ఊదరా! మురళిని ఊదరా!
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
ఇంత అల్లరి యేలరా
యెహోవా! నీవెందుకయా మోము దాచితివి?
షెకీనా వెలుగు మాపై నిలువదాయేను
విలాపముతో సియోను కుమార్తె మొరపెట్టేను
కనాను భూమి, గాలి నీ పేరు మోయదాయె,
నిబంధన మూసపెట్టి నీవెచటకేగితివో —
అట్టడుగు గుండెలోన తోరా మాటలు మోస్తూ
నీ మోము చూపునకై విలపించే యూదువులము మేము.
మిద్బారు నిర్జనంలో నీ స్వరం వినబడేను
ఇపుడేల మూగబోయె మా ప్రభు నీ కంఠము?
అగ్నిస్తంభమై నిలబడి నడిపిన నీవే కదా ఏల్!
కెరూబుల రెక్కల నడుమ నివసించిన దేవా —
ఈ గాలూతు చీకటిలో కనపడవేమయా?
నీ ప్రేమ హెసెద్ శాశ్వతమని నమ్మితిమి —
దాగకు, రమ్ము, నీ ముఖకాంతి చూపుమయా!
పద నిఘంటువు:
షెకీనా = దైవసాన్నిధ్యపు వెలుగు
తోరా = యూదు ధర్మశాస్త్రం
మిద్బారు = అరణ్యం / వనాంతరం
గాలూతు = ప్రవాసం / వనవాసం
హెసెద్ = దైవకరుణ / నిత్యప్రేమ
ఏల్ = దేవుడు (హీబ్రూ)
తరాల వెనుక మూగబోయిన గొంతులు,
పెద్దల మాటలో కొట్టుమిట్టాడిన మనసులు,
కుంటువడిన బంధనాల్లో చిక్కుకున్న కలలు,
నోరు మెదపలేక నిలబడిన బొమ్మలు.
హెరాల్డ్ గుండె మాట చెప్పలేదు నాడు,
క్లాడెట్ కోరిక గుండెలోనే ఆగిపోయింది,
రేమండ్ డెలోరిస్ పెళ్ళి పెద్దల చేతుల్లో జరిగింది,
మూడు తరాల కన్నీరు గుండెలోనే ఇంకిపోయింది.
రావెల్లె లేచింది తెల్లవారుజామునే,
"ముందు మాట్లాడదాం, తర్వాత చూపులు"
బ్లాక్ కాఫీలా చేదుగా నిజాయితీగా,
జీవితం చర్చించారు ఇద్దరూ ధైర్యంగా.
"నేను వాకబు 'చేసుకోనా' " అనలేదు "కుంటాను" అన్నది.
ఆడ్రియన్ మనసు ఆగిపోయింది ఆ మాటకు,
అదృష్టవంతుణ్ణి అనుకున్నాడు మెల్లగా,
స్వేచ్చా జీవుల విహంగ యానం.
తరాలు మారాయి, మనసులు విప్పారాయి,
బొమ్మలు మాట్లాడే కాలం వచ్చింది,
కొత్త అర్థం సంతరించుకుంది —
స్వేచ్ఛగా ఎంచుకోవడమే నిజమైన జీవన శుభారంభం.
ఎల్లెమ్మ జిలేబీయము
Valmiki Ramayana -
Book II : Ayodhya Kanda - Book Of Ayodhya
Chapter[Sarga] 84
ततः निविष्टाम् ध्वजिनीम् गन्गाम् अन्वाश्रिताम् नदीम् |
निषाद राजो दृष्ट्वा एव ज्ञातीन् सम्त्वरितः अब्रवीत् || २-८४-१
https://www.valmikiramayan.net/utf8/ayodhya/sarga84/ayodhya_84_frame.htm
Just on seeing an army encamped and positioned along the River Ganga, Guha the king of Nishadas hastily spoke to his relatives as follows:.....
=====
పుల్లెల రామచంద్రుల వారి రామాయణం -
అయోధ్య కాండ
